Στη Βαρκελώνη συναντιούνται και ερωτεύονται ο Hector και η Nerea απ’ τη Μαδρίτη... ο Ιππόλυτος και η Φαίδρα απ’ την Αθήνα.
Έπρεπε να βρεθούν στη Βαρκελώνη, χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο τους, για να ενωθούν. Στην πόλη όπου χαμένες ψυχές συναντιούνται. Όπως η Talia από την Ανδαλουσία, ο Apolo από τη Βενεζουέλα, η Ariadna από την Ελλάδα, μια άγνωστη από τη Γαλλία, ένας τραγουδιστής από ποιος ξέρει που...
Δύο ιστορίες αγάπης ιδωμένες στα δυο δυνατότερα σημεία τους, την αρχή και το τέλος, όχι αναγκαστικά με αυτή τη σειρά. Περνάμε από το πάθος στην απώλεια, από τη θλίψη στην ευτυχία, από τον πόνο στη χαρά, από το ζενίθ στο ναδίρ. Από τις αναταραχές, με άλλα λόγια, της πορείας μας σαν άνθρωποι που ψάχνουν να βρουν από τι είναι φτιαγμένα τα όνειρά τους. Δηλαδή οι ίδιοι.
Δυο ιστορίες αγάπης, που μπαίνει η μια μέσα στην άλλη και γίνονται ένα. Ένα χρονικό παζλ που δε θέλει να λυθεί, αλλά να περιγράψει τη συναισθηματική πορεία τεσσάρων διαφορετικών ανθρώπων και να τους αγαπήσει όλους στο τέλος. Γιατί όλοι αγαπούν. Ο καθένας με τον τρόπο του.

Το “DOS” απέσπασε 2 βραβεία - Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και Βραβείο Κοινού - στο New York International Independent Film Festival, τον Μάιο του 2011.