Η Άννα δεν είναι απλά μια καθηγήτρια Ιστορίας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι από τις λίγες που νοιάζεται για τους ανήσυχους μαθητές της από τις φτωχογειτονιές τις πόλης. Όπως κάθε χρόνο ,έτσι και αυτή την χρονιά, η Άννα έχει αναλάβει ένα δύσκολο τμήμα. Απογοητευμένη από τον υλισμό και την έλλειψη φιλοδοξίας των μαθητών της, η Άννα τους παροτρύνει να συμμετάσχουν σε ένα διεθνή διαγωνισμό με θέμα τι σημαίνει να είσαι έφηβος σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης…
Αποφασισμένη να ωθήσει τους μαθητές της μέχρι τέλους, η Άννα αφήνει στην άκρη την προσωπική της ζωή, χρησιμοποιεί όλη της την δημιουργικότητα και την δύναμη της θέλησης για να τραβήξει την προσοχή τους και να τους κινητοποιήσει. Καθώς η καταληκτική ημερομηνία σιγά σιγά πλησιάζει , τα παιδιά αρχίζουν να ανοίγονται μεταξύ τους και να πιστεύουν στους εαυτούς τους. Στους νέους αυτούς, η συλλογική αυτή δραστηριότητα μπορεί να μην τους λύσει τα προβλήματα και τις προκλήσεις της σύγχρονης καθημερινότητας, αλλά μπορεί να αποτελέσει το σημείο καμπής που θα τους βοηθήσει να βρούν τον δρόμο τους και να τους αλλάξει την υπόλοιπη ζωή.