Ο Ντόμινικ Γκραφ, ένας από τους σπουδαιότερους εν ζωή Γερμανούς σκηνοθέτες, σκηνοθετεί τον καταραμένο έρωτα ενός διαχρονικού αριστουργήματος της λογοτεχνίας του Μεσοπολέμου, αιχμαλωτίζοντας τη στιγμή που ένα ολόκληρο έθνος βρέθηκε να ακροβατεί στο χείλος της αβύσσου και φέρνοντας στον νου το Βερολίνο Αλεξάντερπλατς. Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Βερολίνου 2021.

Σημείωμα σκηνοθέτη Ντόμινικ Γκραφ

Στο μυθιστόρημά του Στο Χείλος της Αβύσσου: Η Πλήρης Έκδοση του Φάμπιαν, ο Έριχ Κέστνερ φτιάχνει ένα πορτρέτο της καθημερινότητας στο Βερολίνο στα τέλη των 20s: η πολιτική αναταραχή είναι ακόμα εν μέρει υπό έλεγχο, και δεν υπάρχει καμία ομοιότητα με υπόκοσμο τύπου Φριτς Λανγκ. Σίγουρα δεν πρόκειται για μια εξπρεσιονιστική καλλιτεχνική βιογραφία και δεν έχει τίποτα το λουστραρισμένο. Αντίθετα, δείχνει τα όνειρα και τις καλλιτεχνικές φιλοδοξίες των κατώτερων τάξεων, και την υπαρξιακή απόγνωση των πλούσιων αστών. Νέοι άνθρωποι που κάθονται σε παρέες ή μόνοι, σε διαμερίσματα ή καφετέριες, πίνουν πολύ, μιλούν για την ερωτική τους ζωή και στοχάζονται τα αισθήματά τους.  Οι διάλογοι του Κέστνερ είναι, όπως πάντα, πνευματώδεις, γοητευτικοί, περιστασιακά σκοτεινοί και θλιβεροί, ίσως ακόμη και προφητικοί. Οι τοποθεσίες δεν είναι θεαματικές και οφείλουν να μοιάζουν ρεαλιστικές. Η ιδέα είναι να εστιάζουμε στους χαρακτήρες και στις αλλαγές που τους συμβαίνουν. Η αγάπη του Φάμπιαν και της Κορνέλια, θα πρέπει να είναι ικανή να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια. Αλλά όπως σχολιάζουν οι εραστές της Μαριελουής Φλάισερ στο έργο της Purgatory in Ingolstadt του 1924, «θέλω αγάπη, χρειάζομαι χρήματα». Αυτό ίσχυε ιδιαίτερα για τους νέους, ειδικά σε εκείνους τους οικονομικά καταστροφικούς καιρούς. Εξάλλου, η διατήρηση του έρωτα απαιτεί ούτως ή άλλως απίστευτες προσπάθειες.