Με όχημα την εξαιρετική μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη και με όρους ενός ιδιότυπου «μουσικού ρεαλισμού» — όπου η παρτιτούρα είναι το κείμενο και τα μουσικά όργανα οι ανθρώπινες φωνές — η ιλαρή και συγχρόνως σπαρακτική τραγικωμωδία του Άντον Τσέχωφ μιλά για την αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να εξορκίσει τον τρόμο της Αβύσσου και του Άπειρου, τη σιωπή και το κενό, που ανά πάσα στιγμή απειλούν να τον αφανίσουν.

Με τη δράση να τοποθετείται εξ ολοκλήρου στο καθιστικό μιας ρωσικής ντάτσας, το τσεχωφικό κύκνειο άσμα παρουσιάζεται ως ένα κατεξοχήν έργο συνόλου, 41 χρόνια μετά το τελευταίο του ανέβασμα από το Εθνικό Θέατρο.

Η παράσταση, σε διασκευή και σκηνοθεσία του Έκτορα Λυγίζου, με μουσική σύνθεση και προσαρμογή της Λίνας Ζάχαρη, κάνει πρεμιέρα στην Κεντρική Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ στις 28 Νοεμβρίου, επιστρέφοντας στο Εθνικό Θέατρο για δεύτερη χρονιά. Είναι μία από τις τρεις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου που επιστρέφουν το φθινόπωρο, μαζί με το «Kontakthof» και την «Ιεροτελεστία» — τρεις ξεχωριστές παραγωγές με διαφορετικούς σκηνικούς κόσμους και θεατρικές γλώσσες, που φωτίζουν τις αντιφάσεις, τις σχέσεις, τις απώλειες και τις διαρκείς αναζητήσεις της ανθρώπινης ύπαρξης.