Αλγέρι, 1938. Ο Μερσώ, ένας ήσυχος και ασήμαντος υπάλληλος γύρω στα τριάντα, θάβει τη μητέρα του χωρίς να δείξει το παραμικρό συναίσθημα. Την επόμενη ημέρα ξεκινά μια σχέση με τη Μαρί, συνάδελφό του στη δουλειά, και επιστρέφει στη ρουτίνα του. Όμως ο γείτονάς του, ο Ρεϊμόν Σιντές, διαταράσσει την καθημερινότητά του και τον μπλέκει σε ύποπτες ιστορίες, μέχρι που, μια μέρα με ανυπόφορη ζέστη, ένα τραγικό γεγονός σε μια παραλία αλλάζει τα πάντα.

Μια από τις πιο εμβληματικές ιστορίες του 20ού αιώνα, «Ο Ξένος», το κλασικό αριστούργημα του Αλμπέρ Καμύ, μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη από τον Francois Ozon, σε μια κινηματογραφική προσέγγιση που κινείται ανάμεσα σε υπαρξιακό δράμα, αστυνομικό θρίλερ και δικαστική ταινία. Με φόντο το Αλγέρι της δεκαετίας του '30, η ταινία παρακολουθεί έναν άνθρωπο που δεν παίζει το παιχνίδι των κοινωνικών συμβάσεων και γι' αυτό γίνεται ξένος μέσα στον ίδιο του τον κόσμο.

Σημείωμα σκηνοθεσίας

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Francois Ozon, ένας από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους Γάλλους δημιουργούς, γνωστός για το κοφτερό, κομψό του ύφος και τη διαρκή περιέργειά του απέναντι στην ανθρώπινη συμπεριφορά, την ταυτότητα και την έννοια του «παράταιρου». Με διεθνή πορεία που περιλαμβάνει τίτλους όπως «8 Women», «Swimming Pool», «Frantz» και «Summer of 85», ο Ozon έχει σταθερή παρουσία στα μεγάλα φεστιβάλ και πλήθος υποψηφιοτήτων BAFTA και Cesar.

Ο ίδιος εξηγεί ότι μέσα από την ταινία θέλησε να «κατανοήσει το μυστήριο» του Μερσώ και να προσεγγίσει κινηματογραφικά την «αδιαφορία του κόσμου» χωρίς να χάσει την αισθησιακή, σωματική διάσταση του υλικού. Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη σχέση των δύο κοινοτήτων της εποχής και στην κοινωνική ατμόσφαιρα της Αλγερίας του '30, φωτίζοντας τη διάσταση του «ξένου» μέσα σε έναν κόσμο αυστηρών συμβάσεων και ιεραρχιών.

Στον ρόλο του Μερσώ, ο Benjamin Voisin δίνει μια ερμηνεία χτισμένη πάνω στη σιωπή, την παρατήρηση και την εσωτερική ένταση, ενώ η Rebecca Marder φέρνει στη Μαρί ζωντάνια, αισθησιασμό και μια δυναμική παρουσία που λειτουργεί ως αντίποδας στον κλειστό κόσμο του ήρωα. Ο Pierre Lottin υποδύεται τον Ρεϊμόν Σιντές με γοητευτική αλλά και απειλητική ενέργεια, ενώ στο πλευρό τους ο Denis Lavant ενσαρκώνει τον Σαλαμάνο και ο Swann Arlaud τον ιερέα.

Με την έγκριση της Catherine Camus

Η διασκευή εγκρίθηκε και υποστηρίχθηκε από την Catherine Camus, κόρη του συγγραφέα, η οποία διάβασε το σενάριο και συνέβαλε με πληροφορίες για τις συνθήκες γραφής και το πλαίσιο του έργου.

Διακρίσεις

Η ταινία διαγωνίστηκε στο Επίσημο Διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Βενετίας. Στα Βραβεία Cesar, ο Pierre Lottin κέρδισε το βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου, ανάμεσα σε τέσσερις συνολικά υποψηφιότητες της ταινίας.

Κριτικές

The Hollywood Reporter: «Μια τολμηρή και υπέροχη διασκευή, αντάξια του κλασικού».
Cineuropa: «Ο Francois Ozon πετυχαίνει το ιδανικό με μια συναρπαστική, εκλεπτυσμένη και βαθιά προσωπική διασκευή».
Variety: «Αινιγματική, ανησυχητική και παγωμένα καθηλωτική».
Screen Anarchy: «Ίσως η πιο οριστική κινηματογραφική εκδοχή του κλασικού του Καμύ».
The Wrap: «Μια σπάνια λογοτεχνική μεταφορά, που τιμά το πρωτότυπο βρίσκοντας ταυτόχρονα κάτι νέο να πει».
Screen Daily: «Μια ταινία με έντονη ατμόσφαιρα και ακαταμάχητη έλξη».
Deadline: «Απόλυτα καλοφτιαγμένη και εξαιρετικά στιλάτη».