
Γιατί όταν κάποια στιγμή στη ζωή του ο Τζουσέπε Τσιγκάϊνα, ένας παγκοσμίως αναγνωρισμένος καλλιτέχνης, αισθάνθηκε ότι έπρεπε να ανακατασκευάσει την «τραγωδία» του Πιερ Πάολο Παζολίνι, αυτό θεωρήθηκε περίεργο ή παράξενο; Μέσα από μια τολμηρή, αλλά απαραίτητη, δεύτερη ανάγνωση της συγγραφικής, ποιητικής και κινηματογραφικής δουλειάς του, συνειδητοποιούμε την πολυσύνθετη «επιχείρηση» που έστησε ο Παζολίνι για τον ίδιο του τον εαυτό και τη ζωή του συνολικά, «ενορχηστρώνοντας» κατά κάποιον τρόπο, τον ίδιο του το θάνατο…