Toc toc

Έξι άνθρωποι με ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές, άγνωστοι μεταξύ τους, συναντιούνται στον προθάλαμο ενός γιατρού παγκόσμιας φήμης, στις ικανότητες του οποίου έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους για οριστική θεραπεία. Ο Ομάρ Ταρίφ ή bill dab ή αλλιώς Βασίλης Δαμπάογλου, το τρελό Παόκι απ' την Θεσσαλονίκη, με ανανεωμένο look κατεβαίνει με το ταξί του στην Αθήνα για να συναντήσει τον γιατρό, με ιδεοψυχαναγκασμό του την αριθμομανία. Ο Φώτης Πουτκάρης έρχεται με το σύνδρομό του, το "Jill de la Tourette", βρίζει και γαυγίζει, ενώ τα γαυγισματάκια του βγαίνουν σε καταστάσεις στρες.

Είναι πολυτάλαντος και έχει εκατό ειδικότητες. Η Λαρισαία Νίτσα Τσιάνου με το βαλιτσάκι-οπλοστάσιο καθαρίζει και απολυμαίνει ό,τι βρει μπροστά της και χτυπάει μικρόβια και ιούς ανελέητα. Η Άννα Μαρία Κλεοπάτρα Μπιμπίκα, θεούσα πάντα, συνεχίζει να αρνείται ότι έρχεται στον γιατρό για την ίδια και τα τικ της, αλλά για μια φίλη που τάχα δεν μπορεί να μετακινηθεί. Επικαλείται όλους τους αγίους και τις ιδιότητές τους, ενώ όταν ακούει τα γαλλικά του "Ζαν Λουί" Φώτη, αρχίζει και τα ξόρκια.

Η Λίλη Παπαγεωργοδημητρομανωλάκη επαναλαμβάνει από την πρώτη στιγμή ό,τι λέει πάντα δύο φορές και κάποιες φορές επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη ή συλλαβή, καθώς σύνδρομό της είναι η παλιλαλία. Ο Μπάμπης Γραμμένος επιστρέφει με το μηχανάκι του, συνεχίζει να μην πατάει πάνω σε γραμμές αλλά πλέον και να τραυλίζει όταν τις βλέπει, καθώς έχει ένα θέμα με τη συμμετρία. Ο γιατρός όμως λείπει και, όπως συνεχώς ενημερώνει τους ασθενείς η βοηθός του, προσπαθεί να έλθει, όλο κοντεύει και όλο όμως αργεί.

Οι ήρωες περιμένουν και όσο περιμένουν κουβεντιάζουν, και όσο κουβεντιάζουν οδηγούνται μοιραία σε αυτοδίδακτο group therapy, τα αποτελέσματα του οποίου γίνονται άκρως απρόσμενα και ανατρεπτικά, ξεκαρδιστικά αλλά και συγκινητικά.

Το «Toc Toc» είναι μια από τις πιο αγαπημένες παραστάσεις των τελευταίων ετών, που το κοινό αγκαλιάζει σε κάθε της ανέβασμα. Η παγκόσμια θεατρική επιτυχία επέστρεψε για να μας θυμίσει κάτι απλό και ξεχασμένο: ότι πίσω από κάθε «περίεργη συνήθεια», κάθε φόβο, κάθε εμμονή, υπάρχει ένας άνθρωπος που προσπαθεί. Να αντέξει. Να ελέγξει το χάος. Να αγαπηθεί. Να αγαπήσει.

Τι συμβαίνει όταν έξι άνθρωποι με ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές συναντιούνται σε μια αίθουσα αναμονής; Γέλιο. Αμηχανία. Αναγνώριση. Και τελικά βαθιά συγκίνηση. Με όχημα το χιούμορ, το λυτρωτικό, το έξυπνο, το ανθρώπινο, η παράσταση μιλά για τις ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές χωρίς φόβο, χωρίς ταμπέλες, χωρίς λύπηση. Γελάμε όχι με τους ήρωες, αλλά μαζί τους. Γιατί κάπου εκεί, ανάμεσα στα γέλια, αναγνωρίζουμε και τον εαυτό μας.

Η παράσταση μιλά για την ψυχική υγεία με σεβασμό και τρυφερότητα και μετατρέπει το «πρόβλημα» σε αφορμή για σύνδεση. Θυμίζει ότι όλοι έχουμε τον «κακό μας εαυτό» και όλοι δίνουμε έναν καθημερινό αγώνα απέναντί του. Ο θεατής γελά πολύ και φεύγει λίγο πιο ανθρώπινος, καθώς στο τέλος δεν μένει η διάγνωση, αλλά η αγάπη.

Η παράσταση δεν υπόσχεται λύσεις. Υπόσχεται όμως κάτι πιο ουσιαστικό: κατανόηση, αποδοχή και μια αγκαλιά. Σε μια εποχή άγχους, μοναξιάς και εσωτερικών συγκρούσεων, έρχεται να πει δυνατά αυτό που όλοι χρειαζόμαστε να ακούσουμε: «Αγάπη μόνο ρε» είναι η λύση για την εποχή μας. Γιατί ο άνθρωπος δεν ορίζεται από τη διαταραχή του. Ορίζεται από τον αγώνα του. Και από την ικανότητά του να αγαπά, ακόμα και τον πιο δύσκολο εαυτό του.

Το τραγούδι της παράστασης «Αγάπη ρε...» ερμηνεύει ο Πάνος Κιάμος, σε μουσική Γιώργου Σαμπάνη και στίχους Νίκου Γρίτση.

Την παραγωγή υπογράφουν οι ΚΑΠΑ ΣΙΓΜΑ PRODUCTIONS και GOOD VIBES. Η παράσταση ανεβαίνει στο θέατρο ΒΡΕΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 7, Αθήνα) κάθε Δευτέρα και Τρίτη, με διάρκεια 120 λεπτά με διάλειμμα.