Αναζήτηση
Όταν ο πατριάρχης μιας οικογένειας πεθαίνει, η σχέση ανάμεσα σε μητέρα και κόρη, ήδη τεταμένη και εύθραυστη, βυθίζεται σε αχαρτογράφητα νερά. Η μητέρα, συντετριμμένη από την απώλεια, προσλαμβάνει έναν μυστηριώδη άνδρα για να τη βοηθήσει να φέρει πίσω τον σύζυγό της από τους νεκρούς. Το τελετουργικό ξεφεύγει από κάθε έλεγχο και η «ανάσταση» που επιτυγχάνεται φέρνει μαζί της τρόμο, βία και την αποκάλυψη ενός δεσμού που πρέπει είτε να επουλωθεί… είτε να καταστραφεί οριστικά.
Μια ανατριχιαστική, αλληγορική και ψυχολογικά φορτισμένη ιστορία τρόμου, με πρωταγωνίστριες δύο γυναίκες παγιδευμένες στη δίνη της απώλειας, της ενοχής και της ανάγκης για λύτρωση. Ένα φιλμ που κοιτά τον θάνατο στα μάτια και τον αφήνει να κοιτάξει πίσω.
Το φιλμ έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ South by Southwest (SXSW), και στις περισσότερες χώρες κυκλοφόρησε μέσω του ίντερνετ. Στην Ελλάδα βγαίνει στους κινηματογράφους στις 6 Νοεμβρίου από τη Rosebud.21, με διάρκεια 96 λεπτά.
Πρόκειται για το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Τζούλια Μαξ, η οποία υπογράφει και το σενάριο. Η ταινία συζητήθηκε αμέσως μετά την πρεμιέρα της στο SXSW, καθιερώνοντας έναν νέο όρο στο είδος, το Family Horror, καθώς μεταφέρει τον τρόμο μέσα στον πυρήνα μιας οικογένειας που θρηνεί.
Σε σημείωμά της για το τελετουργικό της ανάστασης, η Τζούλια Μαξ εξηγεί ότι ήθελε η τελετή να μη συνδέεται με κανένα συγκεκριμένο μέρος ή θρησκεία, αλλά να μοιάζει με αρχαία μυστικιστική πρακτική από την οποία προέρχονται όλες οι υπόλοιπες θρησκείες και γλώσσες. Γι' αυτό και ο χαρακτήρας «Ο Άντρας», τον οποίο υποδύεται ο Νιλ Σαντιλάντς, μιλά σε πολλές γλώσσες σε όλη τη διάρκεια της ταινίας. Η βασική απαγγελία είναι μια πραγματική σουμεριακή προσευχή που έφερε στο συνεργείο ο σύμβουλος αποκρυφισμού της παραγωγής, Κέβιν Γουέτμορ, με τη σκηνοθέτιδα να αλλάζει τη σειρά κάποιων λέξεων για λόγους ασφαλείας.
Κεντρική θέση στην ταινία έχει η φιγούρα της «μαίας θανάτου». Όπως η μαία προσφέρει καθοδήγηση και υποστήριξη σε μια γέννα, έτσι και η μαία θανάτου βοηθά ανθρώπους να περάσουν μέσα από τη διαδικασία του θανάτου. Η Τζούλια Μαξ έχει προσωπικό βίωμα: μια μαία θανάτου στάθηκε πηγή παρηγοριάς όταν πέθανε ο πατριός της, καθοδηγώντας εκείνη και τη μητέρα της βήμα βήμα ώστε να πουν αντίο και να αποδεχθούν αυτό που ερχόταν.
Από τα γυρίσματα, η σκηνοθέτιδα θυμάται ένα περιστατικό σε σκηνή τελετουργίας με αίμα. Ο παραγωγός Λάβελ Χόλντερ ανησυχούσε ότι δεν είχε χρησιμοποιηθεί αρκετό αίμα, όμως η σκηνή κρατήθηκε ως είχε. Μετά το γύρισμα, καθώς το συνεργείο μάζευε βιαστικά για να φύγει από το Descanso Gardens, μια βαριά πέτρα έπεσε και κόπηκε το δάχτυλό του, το οποίο τελικά σώθηκε στα επείγοντα. Έκτοτε έμεινε το αστείο ότι ο Λάβελ έκανε την πραγματική «δεύτερη παράδοση».
Για τη σχέση της με το είδος, η Τζούλια Μαξ λέει ότι η ζωή είναι τρομακτική και οι ταινίες τρόμου δίνουν έναν ασφαλή χώρο για να εξασκεί κανείς τους φόβους του και να βιώνει κάθαρση. Ανάμεσα στα αγαπημένα της αναφέρει τα κλασικά Η Λάμψη, The Thing, Το Μωρό της Ρόζμαρι και Ο Θάνατος Σου Πάει Πολύ, ενώ από τις σύγχρονες ξεχωρίζει τα Exhuma, Raw και Saint Maud.
