Ο Γρηγόριος Λευΐτης ήταν μουσικός της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής, και ένας από τους τρεις ιδρυτές της νέας μουσικής γραφής.
Ήταν πρωτοψάλτης της Μεγάλης Εκκλησίας, καλλίφωνος ιεροψάλτης, διακεκριμένος μουσικοδιδάσκαλος και άριστος μελοποιός.
Υπήρξε κυρίως μαθητής του Γεωργίου Κρητικού, από τον οποίο διδάχτηκε τον αναλυτικό και επεξηγηματικό τρόπο της μουσικής γραφής.
Εξέδωσε τυπωμένα όλα τα μουσικά κομμάτια όλων των αρχαίων μουσικοδιδασκάλων σε διάφορους τόμους.
Πέθανε νεώτατος το 1822 σε ηλικία 45 χρονών.
