Ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ εστίασε σε αυτό το έργο όχι μόνο στην πάλη των δύο φύλων, αλλά και στη σύγκρουση δύο κοινωνικών τάξεων (τη λαϊκή τάξη που εκπροσωπεί ο Ζαν και την αριστοκρατική τάξη που εκπροσωπεί η Τζούλια). Πέρα λοιπόν από το προαιώνιο σύμπλεγμα αρσενικού-θηλυκού, υποβόσκει και η αντιπαλότητα ανάμεσα σε μια σαθρή και καταρρέουσα αριστοκρατία και μια ανερχόμενη –πλην αδίστακτη- λαϊκή τάξη. Το αξιοσημείωτο αυτού του θεατρικού έργου είναι ότι η τραγωδία εκτυλίσσεται όλη σε μία πράξη, στην κουζίνα ενός εξοχικού σπιτιού και μόνο με τρία πρόσωπα.

Το Φεστιβάλ Αθηνών, τιμώντας τα 100 χρόνια από το θάνατο του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, επιλέγει ως εναρκτήρια ελληνική παράσταση στις 10 και 11 Ιουνίου στην Πειραιώς 260 (κτήριο Δ) τη «Δεσποινίδα Τζούλια».

Τη σημερινή προσέγγιση του έργου υπογράφει ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο οποίος «διαβάζει» αλλιώς το νατουραλιστικό αίτημα του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, καθώς και την μάχη των δύο φύλων που απασχολεί το συγκεκριμένο έργο, αλλά και ολόκληρη την εργογραφία του συγγραφέα. Όπως τονίζει ο ίδιος κάνει μια παράσταση στην οποία δεσπόζει το ερώτημα «πού βρίσκεται ο άντρας και η γυναίκα. Μ’ άλλα λόγια, η ποίηση και η πραγματικότητα μέσα σ’ αυτά τα δύο σκηνικά όντα».