Με εκκίνηση τους Αχαρνής του Αριστοφάνη, 5 ηθοποιοί οδηγούν τους θεατές σ’ ένα σατιρικό ολοκαύτωμα τις σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας -ή ό,τι εκλαμβάνεται ως πραγματικότητα- καταργώντας πλήρως κάθε θεατρική σύμβαση-ή ό, τι θεωρείται θεατρική σύμβαση-με στόχο την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού-ή ό, τι θεωρείται πολιτικό σκηνικό.

Με μουσική που κυρίως βασίζεται στο έργο του Διονύση Σαββόπουλου «Ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια», το σκηνικό κατεστημένο ανατρέπεται και ό,τι ξημερώσει καλοδεχούμενο μέχρι την παράσταση «Αχταρμίξ 4 -κι ό τι είπαμε νερό κι αλάτι».