Δεκαπέντε χρόνια αφότου εγκατέλειψε τη 12χρονη κόρη της, Ρεμπέκα, στη Μαδρίτη για να ακολουθήσει καριέρα, μια περφόρμερ επιστρέφει στην πόλη και μαθαίνει ότι η κοπέλα παντρεύτηκε έναν από τους πρώην εραστές της.

Το κορίτσι έχει μεγαλώσει με τον πατέρα του, αλλά παραμένει προσκολλημένο στο πρόσωπο της απούσας και άσπλαχνης μητέρας του, η οποία βγάζει τώρα όλη της την οργή και την πικρία πάνω σε μια εύθραυστη κόρη. Όταν τελικά ξανασυναντιούνται, το αποτέλεσμα είναι εκρηκτικό.

Οι δυο τους προσπαθούν να αποκαταστήσουν τη διαλυμένη σχέση μητέρας και κόρης και να αντιμετωπίσουν την περίπλοκη κατάσταση που δημιουργεί ο κοινός τους έρωτας. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο όταν καταλήγουν ύποπτες για τη δολοφονία του άντρα.

Τα «Ψηλά τακούνια» είναι ένα μελόδραμα γεμάτο «καπνό, πούπουλα και γέλιο», που ταυτόχρονα λειτουργεί ως μέσο για να μιλήσει για βαθιά ανθρώπινα συναισθήματα: ενοχή, πόθο, μνήμη και συγχώρεση. Είναι μια ακόμα άσκηση στιλ του Πέδρο Αλμοδόβαρ, ο οποίος δημιουργεί έναν κόσμο που υπάρχει μόνο με τους δικούς του όρους. Τρελές καταστάσεις συνδυάζονται με κυνισμό, μια εσάνς Μπέργκμαν και μια εντελώς εκκεντρική καταβύθιση στην ψυχολογία των χαρακτήρων και των ανθρώπινων σχέσεων.

Μια σχέση μητέρας-κόρης στα άκρα. Ένα μελοδραματικό νουάρ γεμάτο επιθυμία, ενοχή και περφόρμανς, με τη Βικτόρια Αμπρίλ και τη Μαρίσα Παρέδες να δίνουν ρεσιτάλ ηθοποιίας και να παραδίδουν δύο από τους πιο αξιομνημόνευτους χαρακτήρες σε όλο το αλμοδοβαρικό έργο. Πάθη, απίθανες συμπτώσεις, ατέλειωτες εξομολογήσεις και ποταμοί δακρύων, με τον Αλμοδόβαρ σε μεγάλα κέφια να καταπιάνεται και πάλι με το αγαπημένο του θέμα, τους οικογενειακούς δεσμούς, και να κλείνει το μάτι στον θεατή, υπονομεύοντας απολαυστικά τα μελοδραματικά κλισέ με το γνωστό χιούμορ και την υπερβολή του.

Αξέχαστα έμειναν και τα τραγούδια της Luz Casal «Un ano de amor» και «Piensa en mi».

Έγραψαν για την ταινία

«Μια ταινία με χρώμα και ζωντάνια, γεμάτη ευχάριστα γελοίες απίθανες καταστάσεις». (RogerEbert.com)

«Τα, υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα ξενόγλωσσης ταινίας, «Ψηλά τακούνια» μπορεί να εκληφθούν ως αυθεντικό μελόδραμα αλλά και ως ανατροπή των μελοδραματικών κλισέ, με αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά λεπτή η ισορροπία ανάμεσα στη σοβαροφάνεια του μελό και τη σατιρική ανατροπή του». (Αθηνόραμα)

Ισπανία, 1991, 112'. Η ταινία επιστρέφει στις ελληνικές αίθουσες σε ψηφιακή επανέκδοση από τη Weirdwave, από τις 30 Ιουλίου 2026, 35 χρόνια μετά την πρώτη της παρουσίαση.