Θυμάμαι

Το 1965 φέρνει στο σπίτι των Φερρούτσι ένα καινούριο άτομο: τη Μαφάλντα , που σταλμένη από τον επίσκοπο για να παρακολουθεί τον πατέρα Νεγκοσιάντε, γίνεται για ένα διάστημα οικιακή βοηθός του Αντρέα και της Φραντσέσκας. Η Φραντσέσκα αρχίζει να εργάζεται ως αναπληρώτρια στο σχολείο του Κάρλο, και της εμπιστεύονται μια τάξη με ιδιαιτερότητες, όπου πρώτη της μαθήτρια είναι η Μαρία. Και ο Ρόκκο αρχίζει να μελετά, με τη βοήθεια της Τίττι μετά από αίτημα του πατέρα Νεγκοσιάντε που σε αυτό το παιδί αισθάνεται ότι βλέπει τον εαυτό του στην ηλικία του. Οι σχέσεις του Λουτσιάνο και του Αντρέα συνεχίζουν να είναι τεταμένες. Ο Αντρέα συνεχίζει μόνος του το διαγωνισμό ενώ ο Λουτσιάνο δέχεται το Ρόκκο για την κατασκευή μιας νέας αίθουσας χορού, του Πίπερ, κατ' εντολή του Γκουίντο Αλμπινάτι.