Αναζήτηση
Η Πατρίσια Αρκέτ (Patricia Arquette, 8 Απριλίου 1968) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, βραβευμένη με Όσκαρ, BAFTA, δύο βραβεία Primetime Emmy, τρεις Χρυσές Σφαίρες και δύο βραβεία του Σωματείου Αμερικανών Ηθοποιών.
Γεννήθηκε στο Σικάγο του Ιλινόι, κόρη του ηθοποιού και κουκλοπαίκτη Λούις Αρκέτ και της Μπρέντα Ολίβια Νόβακ, που ασχολήθηκε με τις τέχνες και εργάστηκε ως θεραπεύτρια. Η οικογένεια είχε μακρά παράδοση στο θέαμα: ο παππούς της Κλιφ Αρκέτ ήταν κωμικός, γνωστός από την αμερικανική τηλεόραση της δεκαετίας του 1950, ενώ ηθοποιοί έγιναν και τα τέσσερα αδέλφια της, η Ροζάνα, ο Ρίτσμοντ, η Άλεξις και ο Ντέιβιντ. Τα παιδικά της χρόνια ήταν ασταθή. Για ένα διάστημα η οικογένεια έζησε σε κοινόβιο στην αγροτική Βιρτζίνια μέσα σε συνθήκες φτώχειας, εμπειρία στην οποία η ίδια αποδίδει την ενσυναίσθησή της, ενώ το σπιτικό σημαδεύτηκε από τον αλκοολισμό του πατέρα και τη βίαιη συμπεριφορά της μητέρας. Μετά το Σικάγο η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Λος Άντζελες. Στα δεκατέσσερά της έφυγε από το σπίτι και πήγε να ζήσει με την αδελφή της Ροζάνα, που ήδη εργαζόταν ως ηθοποιός. Πριν στραφεί στην υποκριτική είχε σκεφτεί να γίνει μαία, ενώ ως έφηβη είχε σκεφτεί και τη μοναστική ζωή.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη το 1987, ως Κρίστεν Πάρκερ στην ταινία τρόμου Εφιάλτης στον Δρόμο με τις Λεύκες 3: Οι Πολεμιστές του Ονείρου, την ίδια χρονιά που πρωταγωνίστησε και στις τηλεοπτικές ή κινηματογραφικές παραγωγές Daddy και Pretty Smart. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 δούλεψε κυρίως σε ανεξάρτητες και χαμηλού προϋπολογισμού ταινίες, ανάμεσά τους το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Σον Πεν The Indian Runner (1991). Το 1992 κέρδισε βραβείο CableACE για την ερμηνεία της ως κωφής κοπέλας με επιληψία στην τηλεοπτική ταινία Wildflower, σε σκηνοθεσία Νταϊάν Κίτον.
Η αναγνώριση ήρθε με τον ρόλο της Αλαμπάμα Γουίτμαν στον Ιλιγγιώδη έρωτα (True Romance, 1993) του Τόνι Σκοτ, σε σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο, ταινία που έγινε σημείο αναφοράς και καθιέρωσε την ηθοποιό. Ακολούθησαν το Εντ Γουντ (1994) του Τιμ Μπάρτον, το Πέρα από τη Ραγκούν (1995) του Τζον Μπούρμαν, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ των Καννών, η κωμωδία Φλερτάροντας τις συμφορές (1996), η Χαμένη λεωφόρος (1997) του Ντέιβιντ Λιντς, όπου ερμήνευσε διπλό ρόλο σε μια από τις πιο σχολιασμένες εμφανίσεις της, Η πόλη του πάθους (The Hi-Lo Country, 1998) του Στίβεν Φρίαρς, τα Στίγματα (1999), εμπορική επιτυχία του είδους τρόμου, και τα Σταυροδρόμια της ψυχής (Bringing Out the Dead, 1999) του Μάρτιν Σκορσέζε, όπου έπαιξε δίπλα στον τότε σύζυγό της Νίκολας Κέιτζ. Στη συνέχεια εμφανίστηκε στην κωμωδία Little Nicky (2000) με τον Άνταμ Σάντλερ, στο Human Nature (2001) σε σενάριο Τσάρλι Κάουφμαν και σκηνοθεσία Μισέλ Γκοντρί, και στην οικογενειακή ταινία της Disney Holes (2003).
Το 2005 πέρασε στην τηλεόραση με τη μεταφυσική δραματική σειρά του NBC Medium, όπου υποδύθηκε μια εκδοχή του αληθινού μέντιουμ Άλισον ΝτυΜπουά. Ο ρόλος της χάρισε το βραβείο Emmy Α΄ Γυναικείου Ρόλου σε δραματική σειρά το 2005, καθώς και σειρά υποψηφιοτήτων για Χρυσή Σφαίρα και βραβεία του Σωματείου Αμερικανών Ηθοποιών. Η σειρά ολοκληρώθηκε το 2011, μετά από επτά κύκλους, με το CBS να τη συνεχίζει όταν την ακύρωσε το NBC.
Παράλληλα, από το 2002 έως το 2014 συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας Μεγαλώνοντας (Boyhood) του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ, ενός πρότζεκτ που γυριζόταν σταδιακά επί δώδεκα χρόνια. Ως Ολίβια Έβανς, μια χωρισμένη μητέρα που μεγαλώνει σχεδόν μόνη τα δύο παιδιά της, κέρδισε το 2015 το Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου, καθώς και τα βραβεία BAFTA, Χρυσή Σφαίρα, Critics Choice, Independent Spirit και SAG. Με τον Λινκλέιτερ είχε συνεργαστεί και στο Fast Food Nation (2006), ενώ το 2013 εμφανίστηκε στη σειρά Boardwalk Empire.
Το 2015 επέστρεψε στην τηλεόραση με τη σειρά του CBS CSI: Cyber, spinoff του CSI, που ολοκληρώθηκε το 2016 μετά από δύο κύκλους. Ακολούθησαν δύο ερμηνείες που της χάρισαν νέες διακρίσεις: η σωφρονιστική υπάλληλος Τίλι Μίτσελ στη μίνι σειρά Escape at Dannemora (2018), σε σκηνοθεσία Μπεν Στίλερ, ρόλος για τον οποίο μεταμορφώθηκε σωματικά και κέρδισε Χρυσή Σφαίρα, βραβείο SAG και Critics Choice, και η Ντι Ντι Μπλάνσαρντ στη μίνι σειρά The Act (2019), που της χάρισε Χρυσή Σφαίρα και δεύτερο Emmy, αυτή τη φορά Β΄ Γυναικείου Ρόλου. Από το 2022 πρωταγωνιστεί ως Χάρμονι Κόμπελ στη σειρά μυστηρίου του Apple TV Severance, ρόλος για τον οποίο έχει λάβει δύο υποψηφιότητες Emmy.
Στην προσωπική της ζωή, απέκτησε γιο το 1989 από τη σχέση της με τον μουσικό Πολ Ρόσι. Παντρεύτηκε τον Νίκολας Κέιτζ τον Απρίλιο του 1995, με το ζευγάρι να χωρίζει μετά από εννέα μήνες και το διαζύγιο να εκδίδεται το 2000. Με τον ηθοποιό Τόμας Τζέιν απέκτησε το 2003 την κόρη της Χάρλοου Τζέιν, επίσης ηθοποιό, ενώ ο γάμος τους το 2006 στη Βενετία κατέληξε σε διαζύγιο το 2011.
Είναι ενεργή σε κοινωνικά ζητήματα. Μετά τον σεισμό της Αϊτής το 2010 ίδρυσε μαζί με τη Ροζέτα Μίλινγκτον Γκέτι τη μη κερδοσκοπική οργάνωση GiveLove, με δράσεις οικολογικής διαχείρισης λυμάτων, ανάπτυξης κοινοτήτων και κατασκευής κατοικιών στη χώρα. Μετά τον θάνατο της μητέρας της από καρκίνο του μαστού το 1997 ασχολήθηκε με την ευαισθητοποίηση για τη νόσο, ενώ το 2017 συμμετείχε στην Πορεία των Γυναικών.
