Πώς είναι να γεννιέσαι με ένα πασίγνωστο ονοματεπώνυμο; Είναι τελικά άσος στο μανίκι ή είναι μεγάλο το τίμημα;

Η Τζένη Κοζάκου απαντά: «Χρειάζεται μια διαχείριση. Έχω περάσει από διάφορα στάδια, ίσως όλο αυτό να ήταν πιο εύκολο αν δεν ακολουθούσα το επάγγελμα των γονιών μου, της γιαγιάς και του παππού μου. Οπότε, είναι λίγο και από τα δύο. Πιο πολύ θεωρώ ότι έχει να κάνει με το τι πιστεύεις ότι θα νομίζουν οι άλλοι για εσένα. Πάντα υπάρχει στο μυαλό μας η γνωστή ανασφάλεια: τι θα πει ο κόσμος. Όσο πιο σίγουρος είσαι όμως για τον εαυτό σου και όσο πιο σταθερό πυρήνα έχεις μέσα σου, τόσο λιγότερο σε ενδιαφέρει η άποψη των άλλων. Ούτως ή άλλως, όλα διαφαίνονται, αποδεικνύονται μέσα στον χρόνο. Πάντως, απέναντι σε όλα αυτά φάνηκα δυνατή».

Ως στιγμή ευτυχίας από τα παιδικά της χρόνια ανακαλεί εικόνες με τον παππού Φώτη, τον πατέρα της Τάνιας Τρύπη, που τους πήγαινε στην παραλία, στο εξοχικό που είχαν δίπλα στη Λούτσα. Αλλά και τις αλλεπάλληλες επισκέψεις στα θέατρα όπου έπαιζαν κατά καιρούς ο πατέρας και η μητέρα της. «Ανέκαθεν ο ένας παρακολουθούσε τη δουλειά του άλλου στην οικογένειά μας!» τονίζει με ενθουσιασμό. Και ομολογεί ότι ο πατέρας της Κωνσταντίνος Καζάκος δεν χάρηκε όταν του ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να ακολουθήσει την καλλιτεχνική οδό: «Ο λόγος ήταν η ανασφάλεια του επαγγέλματος, κάτι που πλέον το έχω συνηθίσει».

«Αισθάνομαι πολύ περήφανη που είχα αυτή τη γιαγιά και θα ήθελα πολύ να την είχα γνωρίσει όσο ζούσε. Ήταν μια πολυσχιδής προσωπικότητα: ήταν καλή ηθοποιός, μια όμορφη, δυναμική, ολοκληρωμένη προσωπικότητα και, απ’ ό,τι συνηθίζει να λέει ο πατέρας μου, ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος. Στο τελευταίο δίνω τη μεγαλύτερη έμφαση»

Πηγή: gossip-tv.gr