
Την Κυριακή 26 Ιουλίου, ημέρα κατά την οποία συμπληρώθηκαν 34 χρόνια από τον θάνατο της Τζένης Καρέζη, το Στούντιο Κλεισθένης μοιράστηκε κάτι που το κοινό δεν είχε ξαναδεί: μια αδημοσίευτη ασπρόμαυρη φωτογραφία της ηθοποιού με τη μητέρα της, Θεώνη Καρπούζη, τραβηγμένη 65 χρόνια νωρίτερα, στις 24 Μαΐου του 1961.
Στην ανάρτηση, που έγινε στον επίσημο λογαριασμό του στούντιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η λεζάντα ανέφερε: «34 χρόνια χωρίς την πανέμορφη και αγαπημένη ηθοποιό Τζένη Καρέζη και το Στούντιο Κλεισθένης βγάζει στη δημοσιότητα για πρώτη φορά μια λήψη με το φακό του Κλεισθένη στις 24 Μαΐου του 1961, όπου τη βλέπουμε μαζί με τη μητέρα της την Θεώνη Καρπούζη, η οποία επιβλέπει καθώς τη φωτογραφίζει ο Κλεισθένης στο σπίτι».
Στο κλικ αυτό, η Τζένη Καρέζη ποζάρει σε μπαλκόνι του σπιτιού της, ενώ στο βάθος διακρίνεται η μητέρα της να παρακολουθεί διακριτικά τη διαδικασία της φωτογράφισης, την ώρα που ο φωτογράφος Κλεισθένης απαθανατίζει τη σκηνή.
Την ίδια μέρα, και η Φίνος Φιλμ απέτισε τον δικό της φόρο τιμής στη μεγάλη πρωταγωνίστρια, μέσα από μια λιτή αλλά ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στον επίσημο λογαριασμό της στο Instagram. «Κάποια βλέμματα δεν ξεθωριάζουν ποτέ», έγραψε χαρακτηριστικά η εταιρεία, συνοδεύοντας τη φράση με μια εμβληματική φωτογραφία της ηθοποιού.
Γεννημένη ως Ευγενία Καρπούζη στην Αθήνα, η Τζένη Καρέζη πέρασε τα παιδικά της χρόνια σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας λόγω του επαγγέλματος του πατέρα της. Μέσα σε ένα αυστηρό και συντηρητικό οικογενειακό περιβάλλον, επέλεξε από νωρίς την υποκριτική, μια απόφαση που για την εποχή της δεν ήταν καθόλου αυτονόητη.
Το κωμικό της ταλέντο αναδείχθηκε γρήγορα στον κινηματογράφο, με σταθμό την ταινία «Το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος», όπου πρωταγωνίστησε δίπλα στον Ντίνο Ηλιόπουλο και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο. Ακολούθησαν πολλές ακόμη επιτυχίες στη μεγάλη οθόνη, με συμπρωταγωνιστές κορυφαία ονόματα της εποχής, όπως ο Θανάσης Βέγγος. Παράλληλα, άφησε βαθύ αποτύπωμα και στο θέατρο, με ρόλους που η ίδια θεωρούσε καθοριστικούς για την πορεία της, όπως η «Πάπισσα Ιωάννα» και η «Ιοκάστη». Το 1992, ενώ έδινε ήδη μάχη με την ασθένειά της, ήθελε να ερμηνεύσει και την «Αμάντα» στον «Γυάλινο Κόσμο».
Ένα από τα πιο καθοριστικά κεφάλαια της δημόσιας παρουσίας της γράφτηκε το 1973, όταν ανέβασε μαζί με τον σύζυγό της, Κώστα Καζάκο, την παράσταση «Το Μεγάλο μας Τσίρκο». Το έργο περιείχε αντιδικτατορικά μηνύματα που δεν πέρασαν απαρατήρητα από το καθεστώς, και οι πολιτικές θέσεις που εκφράζονταν μέσα από αυτό οδήγησαν στη σύλληψη και των δύο. Η στάση της Τζένης Καρέζη απέναντι στη δικτατορία δεν περιορίστηκε στην καλλιτεχνική της ιδιότητα· η ίδια είχε μιλήσει με σαφήνεια για την αξία που έδινε στην αλήθεια: «Εγώ την αλήθεια τη λατρεύω. Όποιος απομακρύνεται από την Αλήθεια οδεύει προς τον θάνατο, τον όποιο θάνατο».
Συχνά στο δημόσιο πεδίο συζητήθηκε και η σχέση της με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, καθώς οι δύο ηθοποιοί κυριάρχησαν την ίδια περίοδο και υπήρξαν οι πιο εμπορικές γυναικείες παρουσίες του ελληνικού κινηματογράφου. Ο Τύπος της εποχής παρουσίαζε συχνά έντονη κόντρα ανάμεσά τους, ωστόσο στις κοινές δημόσιες εμφανίσεις τους έδιναν διαφορετική εικόνα, ενώ υπήρξε και υπόθεση συκοφαντικής δυσφήμισης στην οποία έφτασαν να αλληλοϋποστηρίζονται στα δικαστήρια. Ανεξάρτητα από όσα είχαν προηγηθεί στα πρώτα χρόνια της πορείας τους, αργότερα υπήρξε αμοιβαία εκτίμηση για τη διαφορετικότητα και την καλλιτεχνική ταυτότητα της καθεμιάς.
Η Τζένη Καρέζη έφυγε από τη ζωή στις 26 Ιουλίου 1992, σε ηλικία 60 ετών, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο. Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά, το αδημοσίευτο κλικ του 1961 και η ανάρτηση της Φίνος Φιλμ θυμίζουν γιατί το βλέμμα και η παρουσία της παραμένουν σημείο αναφοράς για το ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο.