Καθώς η μοίρα ξετυλίγει το κουβάρι των εξελίξεων, οι ήρωες καλούνται να αναμετρηθούν με το βάρος της συνείδησής τους. Η κοινωνική προκατάληψη μετατρέπει τον αδύναμο σε εύκολο στόχο, αναδεικνύοντας τον «κοινωνικό αυτοματισμό» που απομονώνει το διαφορετικό.

Σε αυτή την εσωτερική σύγκρουση, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης υποχωρεί μπροστά στη δύναμη μιας αγάπης που υπερβαίνει το «εγώ», μετατρέποντας την αθωότητα σε μια πράξη ηρωικής παραίτησης.

Το πτώμα του Αράθυμου ανακαλύπτεται και δίπλα του βρίσκεται το μαχαίρι του Γιάννου. Ο Πέτρος στρέφει μεθοδικά τις υποψίες εναντίον του και το χωριό ξεσηκώνεται. Ο Γιάννος συλλαμβάνεται και κατηγορείται για έναν φόνο με προφανές κίνητρο. Ο Πέτρος πείθει τη Μαργαρίτα πως ο Γιάννος είναι ο ένοχος, αν και εκείνη δυσκολεύεται να το πιστέψει. Στην ανάκριση, ο Γιάννος αρνείται να αποκαλύψει ότι τη νύχτα του φόνου είχε δει τη Μαργαρίτα και τον Πέτρο μαζί — προτιμά να προστατεύσει τη γυναίκα που αγαπά από τη δημόσια κατακραυγή.