Αναζήτηση
Ο Τάσος Χαλκιάς επέστρεψε δημόσια στο θέμα που τον σημάδεψε φέτος το καλοκαίρι, την πυρκαγιά που κατέστρεψε ολοσχερώς το σπίτι του στο Πόρτο Γερμενό. Μιλώντας στην εκπομπή «Studio στις 3» και στον Κωνσταντίνο Κούρο, ο ηθοποιός περιέγραψε μια απώλεια που, όπως είπε, δεν μετριέται σε τετραγωνικά, και φρόντισε από την πρώτη στιγμή να μη βάλει τον εαυτό του στο κέντρο της ιστορίας.
«Δεν είμαι εγώ το κεντρικό πρόσωπο στην πυρκαγιά αυτή. 200 σπίτια συνανθρώπων μου κάηκαν. Στο σπίτι αυτό δεν κάηκαν ντουβάρια. Κάηκαν αναμνήσεις, κάηκε πνευματική εργασία 45 ετών δική μου, της γυναίκας μου και των παιδιών μου, πίνακες ζωγραφικής… Δεν είναι όμως η αξία των πραγμάτων. Είναι εδώ μέσα…», ανέφερε χαρακτηριστικά, δείχνοντας ότι το πλήγμα είναι πρώτα απ' όλα συναισθηματικό.
Ο ηθοποιός στάθηκε στην ταχύτητα με την οποία εξαπλώθηκε η φωτιά, μια ταχύτητα που δεν άφησε περιθώρια αντίδρασης στους κατοίκους. «Δύο ώρες ήταν αρκετές να καεί όλο το Πόρτο Γερμενό», είπε, ενώ περιέγραψε και την προσπάθεια των ίδιων των κατοίκων να φτάσουν στα σπίτια τους όσο αυτά καίγονταν. «Όταν πήγαμε οργανωμένα με βυτία και αγροτικά για να πάμε κάτω να δούμε που καίγονταν τα σπίτια μας, δεν μας επέτρεψε κανένας να περάσουμε. Για την ασφάλειά μας», σημείωσε.
Ανάμεσα σε όσα έζησε εκείνες τις ώρες, ξεχώρισε ένα περιστατικό με έναν ηλικιωμένο γείτονα που αρνήθηκε να απομακρυνθεί. «Το παράδειγμα το έδωσε ένας γεράκος 87 χρονών και πήγαν να τον βγάλουν σηκωτό από το σπίτι. Τους είπε “ποιοι είστε εσείς να με βγάλετε από το σπίτι μου;”, του απάντησαν “να σε σώσουμε” και τους είπε “ξέρεις εσύ αν έχω εγώ κανέναν για να σωθώ; Δεν έχω κανέναν. Αυτό το καλύβι έχω εδώ”», αφηγήθηκε.
Ο ίδιος έχει βρεθεί ξανά αντιμέτωπος με φωτιές στην περιοχή, ποτέ όμως με κάτι αντίστοιχο. «Τέσσερις φωτιές έχω αντιμετωπίσει τόσα χρόνια κοντά στο σπίτι και ό,τι μπορέσαμε κάναμε. Δεν μπήκε αυτό το χάλι ενός ανέμου ακατάσχετου. Ήταν φοβερό. Πρέπει να είσαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις», εξήγησε.
Για τους πληγέντες, όπως είπε, έχει ήδη ξεκινήσει ένας δεύτερος γύρος, αυτός της γραφειοκρατίας και της κρατικής στήριξης. «Η επόμενη μέρα μας βρίσκει σε στάση αναμονής απέναντι στις αιτήσεις που έχουμε κάνει. Μέχρι να διεκπεραιωθούν τα γραφειοκρατικά θα δούμε τι βοηθήματα θα φτάσουν στα χέρια μας τελικά», ανέφερε. Παράλληλα, θύμισε ότι το Πόρτο Γερμενό δεν είναι μεμονωμένη περίπτωση, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στην τραγωδία στο Μάτι πριν από οκτώ χρόνια και τονίζοντας ότι μιλάει «για λογαριασμό όλων».
Το σπίτι αυτό, ωστόσο, δεν ήταν για εκείνον απλώς ένα ακίνητο. Ήταν ο τόπος όπου πέρασε πάνω από πέντε δεκαετίες της ζωής του και όπου μεγάλωσαν τα παιδιά του. «Πενήντα τέσσερα χρόνια. Ήμουν παιδάκι και γέρασα. Ο γιος μου εδώ γεννήθηκε και εδώ πρωτοέπαιξε. Η κόρη μου το ίδιο. Εκεί που ήμουν περήφανος ότι θα αφήσω κάτι στα παιδιά μου, αυτό το κάτι δεν μπορώ να το αφήσω», είχε πει σε δηλώσεις του στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του OPEN, όπως αναφέρει το yupiii.gr.
Παρ' όλα αυτά, ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι δεν φεύγει από εκεί. «Περνούσα ατελείωτα Σαββατοκύριακα και νύχτες σε αυτό το σπίτι. 55 χρόνια ήμουν εκεί και θα είμαι ακόμα προσπαθώντας να το ξανακάνω. Όχι αυτό που είχα. Ένα σπίτι που γίνεται σε 50 χρόνια δεν μπορείς να το φτιάξεις ούτε σε πέντε χρόνια ούτε με πέντε χιλιάρικα. Πηγαίνω κάθε μέρα στο σπίτι με την ελπίδα να βρω στα χαλάσματα κάτι που να έχει μείνει όρθιο. Είναι εκπληκτικό ότι δεν έχει μείνει τίποτα», κατέληξε.
