Ο Στράτος Τζώρτζογλου άνοιξε μια από τις πιο προσωπικές σελίδες της ζωής του, μιλώντας για ένα δύσκολο κεφάλαιο της στρατιωτικής του θητείας. Σε συνέντευξή του στον Γιάννη Βίτσα, στην εκπομπή «People» της Espresso TV, ο ηθοποιός αποκάλυψε πως πέρασε έξι μήνες ως ασθενής στην ψυχιατρική κλινική του 401 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Αθηνών, ύστερα από μια κρίση που βίωσε στη διάρκεια της θητείας του.

Όπως περιέγραψε, η θητεία του ξεκίνησε στο πυροβολικό και συνεχίστηκε σε πιο απαιτητικές μονάδες, καθώς πέρασε στους καταδρομείς και στη συνέχεια στους αλεξιπτωτιστές. Η ανατροπή ήρθε στη Λήμνο, όταν ένας ανθυπολοχαγός τον πρόσβαλε βρίζοντας τη μητέρα του. «Θύμωσα πραγματικά, τρελάθηκα, αρπαχτήκαμε» περιέγραψε ο ηθοποιός, εξηγώντας πως η κόντρα κλιμακώθηκε μέχρι που ο ανώτερός του τον απείλησε με φυλάκιση.

Η λέξη «φυλακή» τον πήγε αμέσως σε ένα παλιό οικογενειακό τραύμα: όπως αποκάλυψε, η μητέρα του είχε βρεθεί φυλακισμένη όταν ήταν μικρή, εξαιτίας του πατέρα του. «Αντέδρασα πολύ άσχημα. Δεν επιτέθηκα, έβαλα τα κλάματα, πήρα την ξιφολόγχη μου και την κάρφωσα πάνω σε ένα δέντρο. Με έπιασαν σπασμοί» θυμήθηκε χαρακτηριστικά. Μετά από αυτό το επεισόδιο αποφάσισε να διακόψει τη θητεία του και οδηγήθηκε στο 401, όπου εισήχθη ως τρόφιμος στην ψυχιατρική κλινική. «Μπήκα στο 401 ως τρόφιμος στην ψυχιατρική κλινική… Κάθισα έξι μήνες. Μπήκα ως ασθενής» ανέφερε ο ίδιος.

Έγινε ο σύνδεσμος ανάμεσα σε γιατρούς και ασθενείς

Μέσα στην κλινική, ο Τζώρτζογλου περιέγραψε πως ανέπτυξε στενή σχέση εμπιστοσύνης με το ιατρικό προσωπικό και βοηθούσε πρακτικά στην καθημερινότητα του τμήματος. «Επειδή έγινα φίλος με όλους τους γιατρούς και επειδή γινόντουσαν κάποιες εξεγέρσεις από τους ασθενούντες, έμπαινα μπροστά και έσωζα τους γιατρούς» ανέφερε, προσθέτοντας πως βοηθούσε ώστε οι ασθενείς να παίρνουν κανονικά τα φάρμακά τους. «Ήμουν απαραίτητος εγώ για το 401 στην ψυχιατρική, γιατί ήμουν ο ενδιάμεσος και όλοι οι ασθενείς με αγαπούσαν πάρα πολύ» είπε χαρακτηριστικά, θυμίζοντας πως ζήτησε ο ίδιος από τους γιατρούς να ανεβάσει θεατρική παράσταση με τους ασθενείς, καθώς είχε από τότε κλίση στην υποκριτική.

Ο ηθοποιός σημείωσε ότι η κλινική λειτουργούσε τότε με κάγκελα. Θυμήθηκε επίσης πως ο πατέρας του τον πήγαινε, όταν ήταν μικρός, να δίνουν τσιγάρα σε ανθρώπους σε ψυχιατρικά ιδρύματα, λέγοντάς του να τους φέρεται με προσοχή «γιατί είναι ευαίσθητα πλάσματα». «Αργότερα ανακάλυψα σε τι φρικτές συνθήκες ζούνε σε ορισμένα τρελοκομεία» πρόσθεσε.