Ένα από τα πιο συζητημένα πολιτικά έργα των τελευταίων ετών φτάνει για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή. Ο Γιώργος Σκεύας επιστρέφει στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων - Λευτέρης Βογιατζής και παρουσιάζει από τις 29 Οκτωβρίου τον «Γίγαντα» του Mark Rosenblatt, το πολυβραβευμένο κείμενο που γνώρισε θριαμβευτική υποδοχή σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο ο Άρης Λεμπεσόπουλος ενσαρκώνει τον Ρόαλντ Νταλ, σε μια παράσταση που εξερευνά με τόλμη τη σχέση ανάμεσα στην καλλιτεχνική ιδιοφυΐα, την πολιτική ευθύνη και τη δύναμη του δημόσιου λόγου.

Καλοκαίρι του 1983. Ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, ο δημιουργός του «Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας», της «Ματίλντα» και του «Μεγάλου Φιλικού Γίγαντα», βρίσκεται στο σπίτι του στην αγγλική εξοχή και ολοκληρώνει μαζί με τον εκδότη του τις τελευταίες διορθώσεις για το νέο του βιβλίο, τις «Μάγισσες».

Την ίδια στιγμή έχει ξεσπάσει θύελλα αντιδράσεων με αφορμή ένα πρόσφατο κείμενό του, στο οποίο ο Νταλ εξέφρασε ακραία αντισημιτικές θέσεις σχολιάζοντας την εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο. Η μνηστή και ο εκδότης του προσπαθούν να διαχειριστούν την κρίση, με τον συγγραφέα να αρνείται πεισματικά κάθε υποχώρηση.

Σε λίγο καταφθάνει και η εκπρόσωπος του αμερικανικού εκδοτικού οίκου του, δυναμιτίζοντας ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα και θέτοντας το κρίσιμο ερώτημα: θα ζητήσει δημόσια συγγνώμη ή θα διακινδυνεύσει τη φήμη του;

Βασισμένος στο πραγματικό κείμενο που δημοσίευσε ο Νταλ στον βρετανικό Τύπο, ο Mark Rosenblatt μεταφέρει τον θεατή σε ένα εκρηκτικό απόγευμα, 43 χρόνια πριν. Ο συγγραφέας, αμετακίνητος στις θέσεις του, υπερασπίζεται με πάθος τον λαό της Παλαιστίνης και καταδικάζει την εισβολή στον Λίβανο, αφήνοντας όμως σταδιακά να αποκαλυφθεί πως η πολιτική του οργή διαπλέκεται με βαθιά αντισημιτικά στερεότυπα. Μέσα από έντονο διάλογο και διαρκείς συγκρούσεις, ο «Γίγαντας» θίγει ζητήματα που παραμένουν φλέγοντα.

Όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης Γιώργος Σκεύας: «Χρειάζεται ένας άνθρωπος να φέρει το βάρος των επιλογών της πατρίδας του και να απολογείται γι' αυτές; Μπορεί η καλλιτεχνική ιδιοφυΐα να διαχωριστεί από τις ηθικές επιλογές του δημιουργού της; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει κανείς για να υπερασπιστεί τις πεποιθήσεις του και ποιο τίμημα είναι διατεθειμένος να πληρώσει γι' αυτές; Πού τελειώνει η κριτική στη στρατιωτική πολιτική του Ισραήλ και πού αρχίζει το αντισημιτικό παραλήρημα; Και κυρίως: πώς κάτι τόσο φριχτό όπως ένας πόλεμος μετατρέπεται σε ένα εσωτερικό, δυτικό, πολιτισμικό debate, αφήνοντας τα πραγματικά θύματα στο σκοτάδι;».

Ο σκηνοθέτης προσθέτει ότι το πεδίο της δράσης εμπλουτίζεται με στοιχεία και χαρακτήρες από το σύμπαν των βιβλίων του Νταλ, καθώς το νατουραλιστικό ύφος της γραφής συμπλέκεται με τη φαντασία και τη γοητεία των ηρώων του. «Η παράσταση γίνεται ένα σκοτεινό και επικίνδυνο παραμύθι, που μέσα απ' την ένταση αλλά και το σκληρό χιούμορ των συγκρούσεων αποκτά μια παραβολική και συγκλονιστική οικουμενική διάσταση. Ο φόβος και ο τρόμος, ο πόνος και η τρυφερότητα, απέναντι στους εαυτούς μας και τον καθρέφτη της Ιστορίας», σημειώνει.

Σε μια ανατριχιαστική σύμπτωση, ο Rosenblatt ολοκλήρωσε τη συγγραφή του έργου το 2023, λίγες μόλις εβδομάδες πριν από τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου και την επακόλουθη εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα. Έτσι ο «Γίγαντας» κεραυνοβόλησε το θεατρικό κοινό, λειτουργώντας ως ένας αναπάντεχος καθρέφτης των σημερινών γεωπολιτικών εντάσεων, με όσα περιγράφονται επί σκηνής να μοιάζουν να προέρχονται από τα τρέχοντα δελτία ειδήσεων.

Το έργο γνώρισε τεράστια επιτυχία στο εξωτερικό, με εντυπωσιακή υποδοχή στο Royal Court (2024), έπειτα στο West End του Λονδίνου (2025) και στο Broadway (2026). Απέσπασε τρία βραβεία Olivier, μεταξύ των οποίων το Best New Play, δύο Critics' Circle Theatre Awards, ενώ η μεταφορά του στη Νέα Υόρκη τιμήθηκε με τέσσερις υποψηφιότητες για Tony Awards και κέρδισε το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του John Lithgow.

Η διεθνής κριτική υποδέχθηκε τον «Γίγαντα» με ενθουσιασμό, χαρακτηρίζοντάς τον «συγκλονιστικό», «τολμηρό» και «αριστουργηματικό» (Evening Standard), καθώς και «σκοτεινό και αδυσώπητο» (The Guardian). Πολλοί κριτικοί επισήμαναν ότι το έργο λειτουργεί ως καθρέφτης της σύγχρονης δημόσιας συζήτησης: «χτυπά τη σημερινή ιστορική συγκυρία με εξαιρετική ακρίβεια» (Time Out New York), αποφεύγει «τις εύκολες ηθικές απαντήσεις» (The New Yorker) και προκαλεί συζητήσεις που συνεχίζονται πολύ μετά την πτώση της αυλαίας (The New York Times).

Τη σκηνοθεσία και τη μετάφραση, όπως και τα σκηνικά και τα κοστούμια, υπογράφει ο Γιώργος Σκεύας. Τη μουσική και τον σχεδιασμό ήχου έχει αναλάβει η Σήμη Τσιλαλή και τους φωτισμούς ο Χρήστος Τζιόγκας. Στους ρόλους: Άρης Λεμπεσόπουλος (Ρόαλντ Νταλ), Χάρης Χαραλάμπους - Καζέπης (Τομ Μάσλερ), Αμαλία Αρσένη (Τζέσι Στόουν), Ελένη Ρουσσινού (Φελίσιτι «Λίσι» Κρόσλαντ) και Γιώτα Καραχάλιου (Χάλι). Την παραγωγή υπογράφει το «Λυκόφως» του Γιώργου Λυκιαρδόπουλου.