Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, «Ο Γιατρός» της ομώνυμης σειράς του Alpha,  που έχει αγαπηθεί από το κοινό, ήταν προσκεκλημένος της Ναταλίας Γερμανού και του «Καλύτερα δε γίνεται». Ο πρωταγωνιστής μίλησε τόσο για το χαρακτήρα που υποδύεται όσο και για τη σειρά, της οποίας νέο επεισόδιο θα προβληθεί την Παρασκευή στις 23:00 από τον Alpha.

Ο ηθικός κώδικας στον τηλεοπτικό Αντρέα, τον Doc, είναι ένα ισχυρό προσόν, έχει περάσει δοκιμασίες, αρχίζουν οι εσωτερικοί σεισμοί. «Ο Ανδρέας έχει μια πορεία ρόλου, η οποία είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Και γι αυτό από την πρώτη σεζόν χαιρόμουν πολύ που θα τον ερμηνεύσω» εξηγεί ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης. «Γιατί είναι με έναν τρόπο σαν ήρωας αρχαίου δράματος. Γιατί στη βάση του, τι είναι; Ένας ήρωας που τον βλέπουμε να έχει τα πάντα, να χάνει τα πάντα και να πρέπει να επανεφεύρει το εαυτό του, τη ζωή του, τις σχέσεις του με τον κόσμο, για να υπάρξει ξανά. Και ο  τρόπος που το κάνει και το αποτέλεσμα στο οποίο φτάνει είναι καλύτερο, ουσιαστικότερο και βαθύτερο από αυτό που είχε στην αρχή. Οπότε η πορεία του ρόλου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα».

Όσον αφορά στις εξελίξεις της σειράς, ο Κ.Μαρκουλάκης τονίζει: «Τώρα φτάνουμε σε αποκαλύψεις που έχουν πολύ μεγάλη αξία και σημασία για το τι συνέβη, αλλά μαζί σε κάθε επεισόδιο υπάρχει και μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Ας πούμε, την Παρασκευή στις 23:00 θα δούμε μια ιστορία με έναν σεισμό. Μέσα σε ένα ασανσέρ ο Ανδρέας, ο Doc, βρίσκεται κλεισμένος μαζί με μία έγκυο γυναίκα -την οποία ερμηνεύει εξαιρετικά η Ευσταθία Τσαπαρέλη-  και ο Doc τη φέρνει από το θάνατο, από το φάσμα του θανάτου, από το σχεδόν να πεθάνει στο να γεννηθεί ένα παιδί. Είναι πάρα πολύ ωραίο…. Χάρηκα πολύ που το έκανα, χάρηκα πολύ που έκανα τον Γιατρό. Τον κατατάσσω στα πράγματα  που έχω αγαπήσει πολύ».

Έχει ενδιαφέρον για τον ρόλο, στον τρόπο που είναι γραμμένος, ότι «o Αντρέας είναι ένας άνθρωπος που κάνει πολύ συχνά λάθη. Λάθη στις διαγνώσεις, στον τρόπο συμπεριφοράς. Τι έχει όμως; Είναι πάρα πολύ ανοιχτός. Καταφέρνει -σχεδόν με μια ποιότητα που τη βρίσκουμε στα παιδιά, ή την είχαμε κι εμείς όταν ήμασταν παιδιά και μεγαλώνοντας τη χάνουμε κάπως-  να είναι πάρα πολύ ανοιχτός στο περιβάλλον του, στα πράγματα που του λένε, στον τρόπο που τον διορθώνουνε, στο τι ανάγκες έχει ο άλλος άνθρωπος, Είναι ένας χαρακτήρας πολύ πραγματικός γιατί είναι ελλειμματικός. Και την ίδια στιγμή είναι πολύ ανοιχτός, ανοιχτόκαρδος, με πνεύμα ανοιχτό, έτοιμος να προσλάβει τον κόσμο και να κάνει το καλύτερο που μπορεί κάθε φορά».