Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στη Rosa, ο Βασίλης Μπισμπίκης και η Λένα Κιτσοπούλου ανοίγουν τα χαρτιά τους για την καλλιτεχνική τους πορεία, την προσωπική τους ζωή και την έντονη κριτική που δέχονται συχνά από τα μέσα ενημέρωσης και το κοινό.

Η δημόσια εικόνα και η παγίδα των στερεοτύπων

Ο Βασίλης Μπισμπίκης αναφέρθηκε στον θόρυβο που προκλήθηκε γύρω από τη σχέση του με τη Δέσποινα Βανδή, τονίζοντας πως ο κόσμος συχνά ταυτίζει τους ανθρώπους με τις εικόνες τους. «Πιάνουν τη Βανδή, δεν πιάνουν τη Δέσποινα. Πιάνουν τον Μπισμπίκη, δεν πιάνουν τον Βασίλη. Και εκεί υπάρχει μεγάλο θέμα», αναφέρει χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως οι ταμπέλες του «κουλτουριάρη» ή του «λαϊκού» είναι συχνά επιφανειακές.

Παράλληλα, σχολίασε την παρουσία ενός διαφορετικού κοινού στις παραστάσεις του, σημειώνοντας τη σημασία του να «εμβολίζεις» ανθρώπους που υπό άλλες συνθήκες θα απωθούσαν τους ήρωες που υποδύεται στη σκηνή. «Είναι σημαντικό, γιατί αυτούς τους ανθρώπους περισσότερο έχεις την ανάγκη να αφυπνίσεις», σημειώνει.

Η πρόκληση ως μέσο διαλόγου στην τέχνη

Από την πλευρά της, η Λένα Κιτσοπούλου μίλησε για τις αντιδράσεις που προκαλούν τα έργα της, δηλώνοντας πως η ένταση είναι κάτι που την κινητοποιεί. «Χαίρεσαι να προκαλείς μια αντίδραση, να κουνάς κάτι. Νομίζω ότι αυτός είναι και ο στόχος της τέχνης από πάντα. Να δημιουργεί έναν διάλογο, να τσακώνονται δυο άνθρωποι, κάτι να συμβαίνει τέλος πάντων», εξηγεί.

Η ίδια ξεκαθάρισε πως δεν επηρεάζεται από τα αρνητικά σχόλια, καθώς γνωρίζει τον κύκλο των ανθρώπων που στηρίζουν τη δουλειά της και επικοινωνούν με το σκεπτικό της. «Αλίμονο τώρα να αρέσεις παντού. Κάτι δεν θα πήγαινε καλά σίγουρα», αναφέρει με ειλικρίνεια.

Η αυθεντικότητα που «μπερδεύει» το κοινό

Και οι δύο καλλιτέχνες συμφώνησαν πως αυτό που ενοχλεί περισσότερο είναι η αυθεντικότητά τους, τόσο στη σκηνή όσο και στη ζωή. Ο Βασίλης Μπισμπίκης υπογράμμισε πως ο κόσμος συχνά μπερδεύει τους ηθοποιούς με τους ρόλους τους, ενώ η Λένα Κιτσοπούλου στάθηκε στο γεγονός ότι οι ταμπέλες που τους φοριούνται δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

«Τους ενοχλεί η αυθεντικότητα που έχουμε. Γιατί στην αυθεντικότητα δεν μπορείς να βάλεις ταμπέλα. Μπερδεύονται. Δεν είσαι ούτε κουλτουριάρης, ούτε μπουζουξής. Είμαστε όλα. Οπότε δεν μπορούν να μας χωρέσουν κάπου», καταλήγει ο Βασίλης Μπισμπίκης, δίνοντας το στίγμα της κοινής τους φιλοσοφίας για την τέχνη και την ύπαρξη.