Ο Αλέκος Συσσοβίτης, ο οποίος ενσαρκώνει τον Ηλία Καπετανάκο, τον απόλυτο άρχοντα της Τρούμπας στη νέα δραματική σειρά του Alpha «Porto Leone: Στη γειτονιά με τα κόκκινα φανάρια», βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται». Ο έμπειρος ηθοποιός μίλησε για τον χαρακτήρα του, έναν σκληρό και αποφασιστικό άνθρωπο της νύχτας, που βλέπει τον κόσμο του να κλονίζεται μετά τον θάνατο του γιου του, Στράτου.

Ο θάνατος αυτός χτύπησε τον Καπετανάκο σαν αστροπελέκι, οδηγώντας τον στην προσωρινή κατάρρευση. Ωστόσο, ο Ηλίας Καπετανάκος βρίσκει τη δύναμη να σταθεί ξανά στα πόδια του, με τις εξελίξεις να τον φέρνουν και πάλι στο επίκεντρο των καταιγιστικών γεγονότων που διαδραματίζονται στον Πειραιά της εποχής.

Η μάχη για την κυριαρχία στην Τρούμπα και η αντεκδίκηση

Αναφερόμενος στις επερχόμενες εξελίξεις, ο Αλέκος Συσσοβίτης αποκάλυψε πως ο Καπετανάκος έχει ήδη δηλώσει ότι θα υπάρξει αντεκδίκηση. «Πραγματικά εκείνες τις εποχές, και δη στην Τρούμπα, γινόταν μάχη. Οι Μανιάτες με τους Κρητικούς για τη διεκδίκηση της Τρούμπας έπαιζαν πιστολίδια, σφάζονταν, ήταν πολύ έντονη εκείνη η περίοδος», σημείωσε ο ηθοποιός, υπογραμμίζοντας το ιστορικό πλαίσιο της σειράς.

Ο Καπετανάκος περιμένει το χτύπημα από την αντίπαλη οικογένεια, τους Βουλγαραίους, επιδεικνύοντας μια αξιοθαύμαστη στωικότητα. Παρά την ένταση, εμπιστεύτηκε τη γυναίκα του και την άφησε να πράξει, όμως σύντομα συνειδητοποίησε ότι οι δημόσιες πράξεις της μπορεί να επιφέρουν κακό στην οικογένεια, την οποία επιδιώκει να προστατεύσει με κάθε κόστος.

Ο κοινωνικός ρόλος και η ευθύνη του εργοδότη

Πέρα από την εικόνα του σκληρού άνδρα, ο Καπετανάκος φέρει μια τεράστια ευθύνη για τον κοινωνικό του περίγυρο. Στα μαγαζιά της Τρούμπας εργάζονταν εκατοντάδες γυναίκες που προσπαθούσαν να επιβιώσουν και να στηρίξουν τις οικογένειές τους στα χωριά. Ο χαρακτήρας του Συσσοβίτη παρουσιάζεται ως ένας εργοδότης που, παρά τη φύση της δουλειάς, προστάτευε και βοηθούσε αυτούς τους ανθρώπους.

Βιωματική υποκριτική και η σκηνή του θρήνου

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του ηθοποιού στον τρόπο που προσέγγισε τη συγκλονιστική σκηνή πάνω από τον τάφο του γιου του. Ο Αλέκος Συσσοβίτης εξήγησε ότι η τέχνη της υποκριτικής απαιτεί τον συνδυασμό βιωματικών εμπειριών και της παρουσίας στο «τώρα» της σκηνής. Μοιράστηκε μάλιστα μια προσωπική ανάμνηση από την κηδεία του πατέρα του, όπου είδε έναν «βράχο» άνθρωπο, τον θείο του, να καταρρέει, εικόνα που χρησιμοποίησε για να αποδώσει τον σπαραγμό του δικού του ήρωα.

Παράλληλα, μίλησε με θέρμη για τη συνεργασία του με τον Δημήτρη Σέρφα, ο οποίος υποδύεται τον γιο του, Αντρέα, τονίζοντας τη σημασία της ψυχικής σύνδεσης μεταξύ των ηθοποιών για να αποδοθεί σωστά το βάθος των ρόλων. Τέλος, άφησε αιχμές για τον ρόλο της Ρίτας, η οποία φαίνεται να δρα παρασκηνιακά χωρίς ο έμπειρος Καπετανάκος να το έχει αντιληφθεί ακόμα.