Στη νέα δραματική σειρά του MEGA «Οι Αθώοι» ο Κίμων Κουρής ενσαρκώνει έναν άνθρωπο που κινείται με πυξίδα τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια.

Ο Γιώργης Αράθυμος δεν είναι ήρωας με κραυγαλέες εξάρσεις, είναι ένας άνδρας ήπιος, με πίστη στην αγάπη και στην ηθική τάξη των πραγμάτων, ο οποίος βρίσκεται άθελά του στο επίκεντρο μιας τραγωδίας. Η καλοσύνη του γίνεται δοκιμασία. Και εκείνος τον υποδύεται χωρίς υπερβολές, με μια σχεδόν διάφανη ειλικρίνεια που κάνει τον θεατή να ταυτίζεται μαζί του.

Παρ’ όλο που οι «Αθώοι» είναι μια σειρά εποχής, πραγματεύεται θέματα που φαντάζουν ιδιαίτερα σύγχρονα.

«Πιστεύω πως είναι μια σειρά που κάνει τον θεατή να σκεφτεί βαθύτερα τις ανθρώπινες αξίες, γιατί εστιάζει με ρεαλισμό στην κοινωνική αδικία, δείχνοντας πώς οι πιο έντιμοι συχνά “καταστρέφονται” από το περιβάλλον τους, χωρίς όμως να δικαιώνει τη βία ή την εκδίκηση. Θέτει διαχρονικά ερωτήματα για τη δικαιοσύνη, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τη θέση του ατόμου μέσα σε μια άδικη κοινωνία, για αυτό και παραμένει επίκαιρη και ουσιαστική για τον σύγχρονο θεατή».

Τι ήταν αυτό που σας έκανε να θέλετε να τον υποδυθείτε και πώς δουλέψατε για να τον προσεγγίσετε;

«Για τα δεδομένα της εποχής εκείνης, ο χαρακτήρας μου ήταν ένα σπάνιο πρότυπο ηθικής ανωτερότητας, ο οποίος επέλεγε τη σιωπή και τον σεβασμό και πίστευε πραγματικά στην καλοσύνη των ανθρώπων. Δεν επηρεαζόταν από την κακία και την αδικία που υπήρχε γύρω του. Προσπάθησα λοιπόν να πάω εγώ προς τον χαρακτήρα μου και όχι να τον φέρω στα μέτρα μου, κατανοώντας τον όσο καλύτερα μπορούσα και προσπαθώντας να σκεφτώ πώς ο ίδιος θα ένιωθε στην κοινωνία τού τότε και πώς αυτό θα επηρέαζε τη συμπεριφορά του»

Πιστεύετε ότι σε έναν κόσμο σαν αυτόν της σειράς η αθωότητα και η καλοσύνη τελικά πληρώνονται ακριβά;

«Γενικά, σε έναν σκληρό κόσμο σαν τον δικό μας, το να επιλέγεις να μη γίνεις ίδιος με “αυτούς” είναι από μόνο του μια μορφή δύναμης. Διατηρείς κάπως την αξιοπρέπειά σου. Αλλά δυστυχώς πρακτικά δεν ανταμείβεσαι για την καλοσύνη σου. Ίσως βέβαια η αξία να βρίσκεται στο ότι σε κρατάει άνθρωπο, ακόμα και όταν γύρω σου όλα λειτουργούν διαφορετικά».

Υπάρχει κάποια σκηνή που σας επηρέασε περισσότερο συναισθηματικά μέχρι τώρα;

«Μου έχουν τύχει συναισθηματικά δύσκολες σκηνές, αλλά προσπαθώ να μην το κουβαλάω μετά την παράσταση ή το γύρισμα. Δεν γίνεται αλλιώς, πρέπει με κάποιον τρόπο να προστατεύσω την ψυχική μου ηρεμία, γιατί η φύση της δουλειάς είναι τέτοια που πολλές φορές προκαλείς τον εαυτό σου να μπει σε ακραίες συνθήκες».

Σας βλέπουμε συχνά σε ρόλους με έντονο ψυχικό βάρος και εσωτερικότητα. Είναι κάτι που σας «επιλέγει» ή κάτι που επιλέγετε εσείς;

«Νομίζω και τα δύο. Από ό,τι φαίνεται, βρίσκω μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ως ηθοποιός, σε τέτοιους τύπους ανθρώπων. Ίσως να παίζει ρόλο και το φιζίκ. Επίσης, τέτοιοι χαρακτήρες έχουν αντιφάσεις. Δεν είναι ξεκάθαρα “καλοί” ή “κακοί”, αλλά άνθρωποι που κουβαλούν βάρη, ενοχές, ευαισθησίες. Πρέπει να δείξω τι σκέφτονται και αυτό το βρίσκω πολύ δύσκολο και δελεαστικό»

Πηγή Βημαgazino