Pame Cinema -

Στις Κάννες θριάμβευσε κατακτώντας όχι μόνο τον Χρυσό Φοίνικα, αλλά και για πρώτη φορά στην ιστορία του φεστιβάλ το βραβείο καλύτερης ερμηνείας και για τις δύο πρωταγωνίστριες.

Μετά τον θρίαμβο ήρθε η δημόσια αντιπαράθεση του σκηνοθέτη Abdellatif Kechiche με την Lea Seydoux και ενδιάμεσα όλοι σχολίαζαν την περίφημη σκηνή σεξ των δέκα λεπτών. Η Ζωή της Αντέλ δεν ήταν χωρίς ενδιαφέρον εντός ή εκτός σκηνής.

Η Αντέλ είναι 17 χρονών στο Λύκειο. Όμορφη, χωρίς η ίδια να έχει επίγνωση της ομορφιάς της, γίνεται το αντικείμενο της προσοχής του ωραίου του σχολείου, όμως η ερωτική τους συνεύρεση δεν θα είναι τόσο επιτυχημένη. Μια μέρα, πηγαίνοντας να τον συναντήσει διασταυρώνεται ο δρόμος της με μια νεαρή κοπέλα με μπλε μαλλιά. Από εκείνη τη στιγμή η Αντέλ δεν θα μπορεί να την βγάλει από το μυαλό της, ώσπου θα ξανασυναντηθούν ένα βράδυ σε ένα μπαρ για λεσβίες. Η Έμμα, το κορίτσι με τα μπλε μαλλιά, θα προσέξει την Αντέλ και σύντομα θα γίνουν ζευγάρι ζώντας έναν παθιασμένο έρωτα. Η Αντέλ θα γνωρίσει κοντά στην Έμμα την έκσταση του έρωτα, κάτι το οποίο ο σκηνοθέτης μας το παρουσιάζει πολύ γραφικά στην 8 λεπτών – τελικά – σκηνή, σκηνή όμως που απέχει πολύ από το πορνό.

Όμως αν η χημεία παίζει τον δικό της καθοριστικό ρόλο, το ίδιο κάνει και το κοινωνικό υπόβαθρο των δύο κοριτσιών. Η Αντέλ προέρχεται από ένα μικροαστικό, συντηρητικό περιβάλλον και οι φιλοδοξίες της περιορίζονται στο να γίνει δασκάλα. Η Έμμα, που είναι ήδη σπουδάστρια Καλών Τεχνών όταν γνωρίζεται με την Αντέλ, προέρχεται από ένα πιο μποέμ περιβάλλον και αγωνίζεται να επιτύχει σαν ζωγράφος. Την αντίθεση αυτή κάνει εμφανή ο σκηνοθέτης σε κάθε σκηνή. Η Έμμα γνωρίζει την Αντέλ στους γονείς της, χωρίς να κρύψει πως είναι η νέα της σύντροφος.

Η Αντέλ γνωρίζει την Έμμα στους δικούς της γονείς λέγοντας πως την βοηθάει στα μαθήματα. Στο περιβάλλον της Έμμα, καλλιτέχνες και άνθρωποι με ευρύτερες απόψεις η Αντέλ αισθάνεται μειονεκτικά, σαν ψάρι έξω από το νερό. Όταν θα τελειώσει το σχολείο και θα αρχίσει να εργάζεται ως δόκιμη δασκάλα μετακομίζει για να συζήσει με την Έμμα και εκεί στη συμβίωση οι ρόλοι σιγά-σιγά καθορίζονται. Η Έμμα ασχολείται με την καριέρα της, η Αντέλ έχει αναλάβει το μαγείρεμα και τη φροντίδα του σπιτιού. Η Έμμα δεν έχει κανένα πρόβλημα να κρύψει την σεξουαλική της προτίμηση, η Αντέλ την κρύβει γιατί ντρέπεται. Και παρά τις προσπάθειες της Έμμα να ξυπνήσει μεγαλύτερες φιλοδοξίες στη σύντροφό της, αντιλαμβάνεται πως η Αντέλ δεν είναι φτιαγμένη για αυτό. Το τέλος της σχέσης είναι αναπόφευκτο, η αιτία δεν έχει μεγάλη σημασία.

Με κεντρικό πρόσωπο την Αντέλ, τα γκρο πλαν της οποίας κυριαρχούν στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, ο Κεσίς δίνει το καθηλωτικό πορτραίτο ενός κοριτσιού που γνωρίζει τον έρωτα πρώτη φορά – έναν καταλυτικό, απόλυτο, συναρπαστικό πρώτο έρωτα (και ποιός μπορεί να μείνει ασυγκίνητος μπροστά στον πρώτο μεγάλο έρωτα ενός κοριτσιού?) και την πορεία του από την εφηβεία στην ενηλικίωση μέσα από το πάθος και τον σπαραγμό.

Σαν να παρακολουθούμε μέσα από το μικροσκόπιο μια νύμφη να γίνεται πεταλούδα, έτσι παρακολουθούμε την Αντέλ στην κάθε της στιγμή, ωμά, ρεαλιστικά, χωρίς πάθος, αλλά με αυτήν την συνεχή, κοντινή, σχεδόν ηδονοβλεπτική οπτική (άλλωστε ο θεατής δεν είναι εξ ορισμού λίγο ηδονοβλεψίας?) γινόμαστε χωρίς να το θέλουμε μέρος της ζωής της και τελικά ζούμε το πάθος της και τις απογοητεύσεις της μαζί της.

Τα δυο κεφάλαια της ζωής της Αντέλ (όπως είναι και ο πρωτότυπος υπότιτλος) χωρίζονται και οπτικά από το χρώμα των μαλλιών της Έμμα, μπλε στο κεφάλαιο του πάθους, ξανθά στο κεφάλαιο της ωρίμανσης, όπως αλλάζει παράλληλα και η εμφάνιση της Αντέλ καθώς ωριμάζει και μαθαίνει να αποδέχεται τις αλήθειες της ζωής, με μικρές αλλά αισθητές διαφορές, που την μετατρέπουν από ένα κορίτσι που ψάχνει την ταυτότητά του σε μια νεαρή γυναίκα που έχει βιώσει το απόλυτο πάθος.

Οι δύο ερμηνείες και της Adele Exarchopoulos, που την επέλεξε ο Κεσίς μέσα από πληθώρα υποψηφίων και της Lea Seydoux είναι θεσπέσιες. Με ένσταση για τη μεγάλη διάρκεια της ταινίας, αρκετές φορές αισθανθήκαμε πως κάποιες σκηνές τραβούσαν περισσότερο από όσο χρειαζόταν (είτε η σκηνή του σεξ που μετά από λίγο ο στόχος της ήταν να προκαλέσει παρά να καταδείξει, είτε οι σκηνές της Αντέλ στο νηπιαγωγείο) η Ζωή της Αντέλ είναι ένα παθιασμένο έργο για τον έρωτα και τις σχέσεις, όποιες και αν είναι αυτές, έργο που καθορίζεται από τις μοναδικές ερμηνείες των πρωταγωνιστριών του.

Βαθμολογία: 8,5 στα 10

Η Ζωή της Αντέλ (Blue Is the Warmest Color) – Κριτική