Μετά από μια περίοδο σιωπής και συνειδητής αποστασιοποίησης από τα φώτα της δημοσιότητας, ο Γιώργος Σεϊταρίδης επιστρέφει στο καλλιτεχνικό προσκήνιο με έναν ρόλο που κουβαλά ένταση, βάθος και υπαρξιακά ερωτήματα.

Η παράσταση «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν», που παρουσιάζεται στο θέατρο Εν Αθήναις, αποτέλεσε την αφορμή για μια εφ’ όλης της ύλης συζήτηση. Μακριά από εύκολες εξομολογήσεις, ο γνωστός ηθοποιός μιλά με ειλικρίνεια για τις επιλογές ζωής του, τη σχέση του με την αναγνωρισιμότητα, την απόφασή του να ζει χωρίς τηλεόραση και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται σήμερα την τέχνη και την προσωπική ελευθερία.

Στην τηλεόραση, όπου έχεις κάνει πολύ πετυχημένους ρόλους, θέλεις να επιστρέψεις; Πως τη βλέπεις σήμερα;

Δεν βλέπω τηλεόραση. Δεν έχω καν τηλεόραση στο σπίτι μου από τα 25 μου. Οτιδήποτε έχει να κάνει με την υποκριτική με ενδιαφέρει. Κάθε μέσο μου δίνει διαφορετική χαρά. Άλλη χαρά το θέατρο, άλλη ο κινηματογράφος, άλλη η τηλεόραση. Όσο μου δίνουν χαρά, όλα είναι μια χαρά.

Σήμερα, αν ερχόταν μια μεγάλη επιτυχία στην τηλεόραση, θα μπορούσες να τη διαχειριστείς καλύτερα από ότι τότε;

Δεν έφυγα επειδή δεν μπορούσα να διαχειριστώ τη δημοσιότητα. Δεν με ενδιέφερε ποτέ. Αν με ενδιέφερε η δημοσιότητα, δεν θα ζούσα στο πευκοδάσος στη Ραφήνα αλλά θα έμενα στο Κολωνάκι.

Δεν άλλαξα από τότε που ξεκίνησα από τον Πειραιά. Ένα λαϊκό παιδί ήμουν, γνήσιος Πειραιώτης, απλώς με γνώριζε ο κόσμος λόγω της δουλειάς μου. Αυτός που ήμουν, αυτός παρέμεινα. Δεν έφυγα γιατί κάτι με ενοχλούσε. Έφυγα γιατί γούσταρα να δω πως είναι η ζωή στη φύση. Απλά είναι τα πράγματα. Και να κλείσουμε με το εξής: “Ό,τι κι αν μου έρθει στη ζωή, καλό ή κακό, να ‘ναι ευλογημένο”.

Πηγή: gossip-tv.gr