«Προς κύριο Γρηγόρη Βαλλιανάτο. Όταν ένας άνθρωπος φεύγει από την ζωή, το μόνο που μένει είναι οι αναμνήσεις, οι στιγμές που μοιράστηκε με τους άλλους και η αγάπη που έδωσε ή έλαβε. Το να αμαυρώνει κάποιος τη μνήμη ενός νεκρού δεν αλλάζει την αλήθεια της ζωής του, αλλά δείχνει περισσότερα για εκείνον που το κάνει. Ο σεβασμός προς έναν άνθρωπο που δεν είναι πια εδώ είναι στοιχείο ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας. Ο χρόνος θα δείξει τι πραγματικά άφησε πίσω του, όχι τα λόγια αυτών που επιλέγουν να μικραίνουν τη μνήμη του με κακία ή εμπάθεια. Οι πράξεις του, η κληρονομιά του – τα παιδιά του, οι στιγμές που έζησε, θα είναι για πάντα πιο δυνατά από κάθε προσπάθεια σπίλωσης», γράφει η Εύη Βατίδου.