Αναζήτηση
Οι Εκπαιδευτικές & Κοινωνικές Δράσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και το εργαστήριο για νέους καλλιτέχνες Λανθάνων Χώρος παρουσιάζουν σε δύο μοναδικές συναυλίες τα έργα επτά νέων συνθετών στις 6 και 7 Μαΐου 2026 στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Οι δημιουργοί Γιώργος Ανδριώτης, Άρτεμις Βαβάτσικα, Γιώργος Θεοφάνους, Μυρτώ Μαρή, Πηνελόπη Μπεκιάρη, Δημήτρης Πατσαρός και Ελένη-Μιχαέλα Σφετσιώρη συμπράττουν με τον πιανίστα και δημιουργικό τεχνολόγο Παύλο Αντωνιάδη, διαμορφώνοντας ένα πολυμορφικό ηχητικό τοπίο όπου η ζωντανή εκτέλεση σμίγει με την τεχνολογική επεξεργασία και τα διαδραστικά συστήματα.
Η παρουσίαση αποτελεί την κορύφωση του τρίτου κύκλου του εργαστηρίου Λανθάνων Χώρος, ο οποίος εστίασε στη σύγχρονη μουσική δημιουργία και στις μετατοπίσεις που επιφέρει η Τεχνητή Νοημοσύνη στο πεδίο της σύνθεσης και της εκτέλεσης. Οδηγοί της διαδικασίας υπήρξαν ο Παύλος Αντωνιάδης και ο σκηνοθέτης Θέμελης Γλυνάτσης, θέτοντας ως στόχο την απομυθοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης και την επανατοποθέτηση της σχέσης ανάμεσα στις αναδυόμενες τεχνολογίες και την παράδοση του μπελ κάντο.
Τα έργα κινούνται σε ένα ευρύ φάσμα αισθητικών κατευθύνσεων, αναδεικνύοντας διαφορετικές προσεγγίσεις στη σχέση ανθρώπου, μνήμης και τεχνολογίας. Από τη χρήση συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης και διαδραστικού βίντεο έως πολυεπίπεδες ηχητικές δομές που αντλούν από κοινωνικές εντάσεις, οι συνθέσεις αναπτύσσονται ως δυναμικά περιβάλλοντα ακρόασης. Η έννοια της μνήμης και του αρχείου διατρέχει το σύνολο των έργων, όπου ιστορικά και μουσικά ίχνη μετασχηματίζονται σε ρευστά ηχητικά πεδία μέσω της φωνής και των ψηφιακών μέσων.
Καθοριστική για τη φετινή εκδοχή του εργαστηρίου υπήρξε η συλλογή αρχειακού υλικού από τις πρόβες της παραγωγής Άννα Μπολένα της ΕΛΣ. Οι συμμετέχοντες δημιούργησαν το δικό τους πολυμεσικό αρχείο, το οποίο αξιοποιήθηκε για την τροφοδότηση εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης. Όπως σημειώνει ο Θέμελης Γλυνάτσης, η σύνδεση με την παραγωγή της ΕΛΣ λειτούργησε ως πεδίο αναστοχασμού γύρω από την έννοια της «αρχειακής» παράστασης, διερευνώντας τον τρόπο που η τεχνολογία επεξεργάζεται μεγάλα σύνολα δεδομένων.
Παράλληλα, ο Παύλος Αντωνιάδης υπογραμμίζει τη σημασία μιας ηθικής και βιώσιμης Τεχνητής Νοημοσύνης, η οποία σέβεται τα πνευματικά δικαιώματα και υιοθετεί οικολογικά βιώσιμες αρχιτεκτονικές. Οι συναυλίες προσφέρουν στο κοινό την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με μια πολυεπίπεδη διαδικασία που φωτίζει νέες κατευθύνσεις στη σύγχρονη μουσική και ανοίγει διάλογο για το μέλλον της τέχνης στην ψηφιακή εποχή.
