ΗΒαρβάρα Λάρμουεξομολογήθηκε αν πέρασε ποτέ κατάθλιψη.
Εσείς, σε ποιες φάσεις χάνετε την ελπίδα σας;
Όταν «φύγω» από τον μικρόκοσμό μου και αφήσω τον εαυτό μου να δει την αρρώστια και το παράλογο που υπάρχει σε πολλά επίπεδα. Είναι πολύ εύκολο να επηρεαστείς με όσα γίνονται. Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να διατηρήσεις την αισιοδοξία σου και να ασχοληθείς με πράγματα που σε κάνουν να αισθάνεσαι υγιής. Αρχίζοντας από τον εαυτό σου, προσφέροντάς του αγάπη και βελτιώνοντάς τον. Παράλληλα, αποκτώντας ουσιαστικές σχέσεις επικοινωνίας, κάνοντας πράξεις αλτρουισμού, ακτιβισμού, καθώς επίσης αναπτύσσοντας κριτική σκέψη και αντίσταση σε όσα άδικα και «τοξικά» συμβαίνουν. Εμείς οι καλλιτέχνες είμαστε τυχεροί γιατί έχουμε ένα ακόμη πολύ δυνατό «εργαλείο». Την τέχνη.
Σας έτυχε να βιώσετε την κατάθλιψη;
Με την κλινική έννοια του όρου, όχι. Φεύγοντας για τις πρώτες μου σπουδές, στην κοινωνιολογία, άρχισα να αποδομώ καταστάσεις. Αναπόφευκτα, πέρασα μια δύσκολη περίοδο αναθεώρησης. Στην πορεία, βρήκα εκείνα που δίνουν νόημα στην καθημερινότητά μου. Η ενασχόληση μου με την τέχνη, ούτως ή άλλως, για μένα λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά. Οι σπουδές μου στην υποκριτική σε συνδυασμό με αυτές που κάνω τώρα στην ψυχοθεραπεία, με βοηθάνε στο να έχω επίγνωση της σκέψης και των συναισθημάτων μου. Κι όταν έχεις επίγνωση, δεν έχεις επιλογή από το να ζεις αληθινά. Βέβαια, αυτή η προσπάθεια δεν σταματά ποτέ.
Πηγή: Down Town Κύπρου
