«Κουβαλάω τον τίτλο της «κακιάς» δυο χρόνια, τον οποίο έχω απολαύσει πάρα πολύ. Είναι ένας ρόλος που έχω συμπαθήσει και έχω συναισθανθεί, ένας ρόλος που είχε πάρα πολλές προκλήσεις και χαίρομαι που πήρε μορφή», λέει για το ρόλο της η Ελευθερία.

Σε τι κατάσταση βρίσκεται η Σοφία; «Η Σοφία δεν χαίρεται που βρίσκεται στο ψυχιατρείο, είναι σε μια πολύ άσχημη περίοδο της ζωής της και έχει χάσει την ελπίδα ότι θα γίνει καλά. Και εκεί έρχεται η σύνδεση με τον γιατρό. Δεν έχει κανέναν, έχει χάσει τα πάντα και ο μόνος άνθρωπος που υπήρχε στη ζωή της -ο πατέρας της- έχει πάρα πολύ καιρό να την επισκεφθεί. Της έχει μείνει μόνο ο γιατρός, ο οποίος κάνει τις προσπάθειές του να πλησιάσει τη Σοφία για να τη θεραπεύσει και να ξεκλειδώσει αυτό που στο μυαλό της είναι κλειδωμένο. Και η ίδια δεν τον εμπιστευόταν στην αρχή. Πρόσφατα, όμως, που ανακάλυψε το γράμμα της γυναίκας του, συνειδητοποίησε ότι έχει προσωπική πείρα από έναν άνθρωπο που ήταν ψυχικά τραυματισμένος και αυτό την κάνει να αποκτά μια σύνδεση και να αρχίσει να τον εμπιστεύεται, να πιστεύει ότι θέλει να την θεραπεύσει.»

Πώς θα εξελιχθεί αυτή η σχέση; «Αυτή η σύνδεση θα χαλάσει με τον ερχομό της Ελένης -της καλύτερης φίλης της Χλόης- στο ψυχιατρεία. Γιατί ή Σοφία είναι ένας άνθρωπος που ζηλεύει πάρα πολύ. Βλέποντας τη σύνδεση του γιατρού με την Ελένη σκέφτεται γιατί να δίνει την προσοχή του σε εκείνη. Ο στόχος της Σοφίας είναι να φύγει από το ψυχιατρείο.»

Όλοι περιμένουμε τη στιγμή που θα καταλάβει η Σοφία το αληθινό πρόσωπο του πατέρα της. «Όταν καταλάβει τι έχει συμβεί στη ζωή της και ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος, στην ουσία είναι το κλειδί για να ξεκλειδώσει την ψυχή της και να συμφιλιωθεί με το μέσα της. Προς το παρόν, βρίσκεται σε τόσο μεγάλη άρνηση, που δεν έχει καταλάβει καν γιατί βρίσκεται εκεί μέσα και ποια είναι τα λάθη της. Οπότε για αρχή, θα προσπαθήσει ο γιατρός να την βοηθήσει να δει πόσα κακά πράγματα έχει κάνει. Θα υπάρξει, όμως, τελικά φως στη θεραπεία της…», θα πει χαρακτηριστικά.

«Εκτιμώ την τύχη που είχα να δουλέψω σε μια τέτοια σειρά και σταυρώνω τα χέρια μου και για το μέλλον», καταλήγει.