Ο έρωτας που φθίνει, η αγάπη που τεμαχίζεται και το θάρρος ή η ακατανίκητη εμμονή του ανθρώπου να πληγώνεται και να φτάνει σε αδιέξοδα, ξανά και ξανά...
Η φιλία που δεν έχει τις βιολογικές ανάγκες του έρωτα, αλλά κι' αυτή πολλές φορές θα φτάσει σε τέλμα, ίσως και εξαιτίας του έρωτα ή απλά γιατί ο χρόνος περνάει και οι άνθρωποι αλλάζουν, οι συνθήκες αλλάζουν και καταλήγουν σε «κάθε εγώ και κάθε εσύ».
Εμείς, που καθημερινά ζούμε στη sadland, που καθημερινά ακούμε και αναπνέουμε την τρέλα του διπλανού, πόσο μπορούμε να μείνουμε άνθρωποι και ν' αγαπάμε;
Η νεκροψία θα δείξει...

Το project ονομάζεται «Nakiami - Δεν κλαίω άλλο». Είναι μια αυτοσχεδιαστική προσπάθεια, απ' την οποία η ομάδα δημιούργησε τα κείμενα της (μονόλογοι και διάλογοι) με κεντρικό θέμα την αγάπη σε τρείς βασικές της εκφάνσεις: τον έρωτα, τη φιλία και την καθημερινή ζωή (αγάπη προς τον λίγο/καθόλου γνωστό).